Uhrocie Kasprowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Uhrocie Kasprowe – widok z Beskidu. Widoczne Wyżnie Kasprowe Siodło
Widok na Uhrocie Kasprowe z północnej grani Kasprowego Wierchu

Uhrocie Kasprowe – fragment północno-wschodniej grani Kasprowego Wierchu w polskich Tatrach Zachodnich. Znajduje się w tej grani pomiędzy przełęczami Wyżnie Kasprowe Siodło (ok. 1830 m) i Mechy (1662 m). W Uhrociu Kasprowym w kierunku z zachodu na wschód wyróżnia się[1]:

Oprócz tych nazwanych istnieją w Uhrociu Kasprowym jeszcze dwie nienazwane kopki oddzielone płytkimi przełączkami. Przejście granią Uhrocia Kasprowego jest możliwe. Władysław Cywiński opisuje je tak: „Droga możliwa do przejścia i używana (bardzo rzadko) wyłącznie w zimie. (...) Latem grań na odcinku od Mechów po Małe Uhrocie – to jeden wielki łan kosodrzewiny i przejście wymagałoby maczety[2].

Od południowej strony Uhrocie Kasprowe opada jednostajnym stokiem do Doliny Gąsienicowej. Od strony zachodniej (w kierunku Kasprowego Wierchu) stok ten jest piarżysto-kosówkowy, natomiast w kierunku wschodnim są to gęste, bardzo trudne do przejścia łany kosodrzewiny. Wznosi się wśród nich pojedyncza skała o wysokości ok. 10 m. Jest to Skałka. W jej pobliżu ciągnie się od Doliny Gąsienicowej do grani Uhrocia Kasprowego naturalnego pochodzenia przesmyk w kosodrzewinie[2].

Od północnej strony stoki Uhrocia Kasprowego opadają do Doliny Kasprowej. Grzęda Bałda dzieli tę dolinę na dwie odnogi: dolinę Stare Szałasiska i Dolinę Suchą Kasprową[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  2. a b Władysław Cywiński: Tatry. Przewodnik szczegółowy. Tom 13. Kasprowy Wierch. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2008. ISBN 83-7104-011-3.