Układ sjaloperoksydazy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Układ sjaloperoksydazy (gr. σάλιο lub σίελος, sálio lub síelos, czyli ślina, + peroksydaza) – układ enzymatyczny występujący w ślinie człowieka i mający dla organizmu znaczenie obronne przed patogenami[1]. Jego głównym składnikiem jest sjaloperoksydaza[a], czyli peroksydaza ślinowa.

Jego działanie polega na utlenianiu, wobec H2O2, tiocyjanianu (SCN) do bakteriobójczego podcyjanianu w środowisku obojętnym lub do kwasu podcyjanowego w środowisku kwaśnym (przy rozwoju bakterii próchnicotwórczych), które to produkty hamują metabolizm (glikolizę) bakterii[1][2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Niekiedy używana jest niepoprawna fonetycznie i ortograficznie forma „sialoperoksydaza”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Philip Marsh: Mikrobiologia jamy ustnej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 37. ISBN 83-01-11326-X.
  2. Magdalena Ciejak i inni: Aktywność amylazy i stężenie białka w ślinie u kobiet ciężarnych. Roczniki Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, 2007, 53, 2, s. 42–45

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.