Układ wysokości Zero Wisły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zero Wisły – lokalny układ wysokości, stosowany w wielu opracowaniach geodezyjnych, architektonicznych, geotechnicznych i geologiczno-inżynierskich w Warszawie i okolicach. Odnosi się do tzw. zera Wisły, czyli najniższego poziomu (dla 60 lat wstecz) wody w rzece, oznaczonego komisyjnie 13 września 1865 na filarze mostu Kierbedzia[1].

Poziom zera Wisły odpowiada 77,8746 m n.p.m. w układzie Kronsztad 86 (dla starszych opracowań lub dla opracowań opierających się na starych danych może to być też 77,9646 m n.p.m. w układzie Kronsztad 60[2]).

W opracowaniach branżowych spotkać można wiele różnych oznaczeń wysokości w tym układzie, np. nad zero Wisły, nad poziom Wisły, n0W (n.0 W.), npW, np0W itd.

Stacja Filtrów usytuowana jest ok. 36 m ponad Zero Wisły[3]. Najwyższe wartości oznaczeń wysokości powierzchni terenu spotykanych w okolicach Warszawy oscylują około 40 m npW.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Plany Warszawy Lindleya
  2. Wysokość nad poziomem morza (m n.p.m.) - wysokość nad poziomem 0 Wisły (m np0W)
  3. Henryk Janczewski: Całe życie z Warszawą. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1986, s. 120. ISBN 83-06-01409-X.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]