Układ z Kotonu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Układ z Kotonu, (ang. Cotonou Agreement, fr. Accord de Cotonou) – podpisany przez Wspólnoty europejskie i 77 krajów Afryki, Karaibów i Pacyfiku 23 czerwca 2000 w Kotonu, zawarty na 20 lat. Łączy w sobie aspekt polityczny, handlowy i rozwojowy. Zawiera klauzulę umożliwiającą dokonywanie okresowych przeglądów co pięć lat.

Cele[edytuj | edytuj kod]

Celem tego układu o partnerstwie jest rozwój gospodarczy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku:

  • tworzenie nowych miejsc pracy,
  • wspieranie rozwoju społecznego,
  • handel,
  • inwestycje prywatne,
  • ochrona praw człowieka,
  • regionalne i subregionalne procesy integracyjne,
  • stopniowa integracja państw AKP z gospodarką światową

Wymiar polityczny[edytuj | edytuj kod]

Porozumienie przewiduje stały dialog polityczny, polegający na:

  • wymianie informacji oraz wzajemnej ochronie interesów obu stron,
  • neutralizacji zapalnych punktów konfliktowych,
  • demokratyzacji,
  • umacnianiu prawa i społeczeństwa obywatelskiego,
  • dużo uwagi zajmuje kwestia imigracji.

Organy Układu[edytuj | edytuj kod]

Powołano organy Układu:

  • Radę Ministrów,
  • Komitet Ambasadorów

oraz parytetowe

  • Zgromadzenie Parlamentarne.

W celu ułatwienia obrotu handlowego powołano parytetowy

  • Komitet Ministrów Handlu,

natomiast w celu pomocy firmom prywatnym

Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE[edytuj | edytuj kod]

Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-Unia Europejska powstało w następstwie układu o stowarzyszeniu, zwanego Konwencją z Jaunde. Przedstawiciele 77 państw AKP spotykają się dwa razy w roku na posiedzeniu plenarnym, trwającym tydzień, ze swoimi odpowiednikami, posłami do Parlamentu Europejskiego. Posiedzenia Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego mają miejsce na przemian w jednym z państw AKP i w jednym z państw Unii Europejskiej. Instytucja kieruje się wspólnymi, demokratycznymi zasadami. Wspólne Zgromadzenie zwraca także szczególną uwagę na promowanie praw człowieka i demokracji.

Dwudziestu czterech wiceprzewodniczących (12 z Europy, 12 z państw AKP)i dwóch współprzewodniczących tworzą Prezydium Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego. Prezydium zbiera się kilka razy w roku, aby zapewnić ciągłość prac Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego. Powoływane są stałe komisje w celu opracowania podstawowych projektów, które zostaną poddane pod głosowanie Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego. Europejski Fundusz Rozwoju - EFR jest głównym instrumentem wspólnotowej pomocy na rzecz współpracy w dziedzinie rozwoju państw AKP.

Protokoły[edytuj | edytuj kod]

  • Protokół o kosztach administracyjnych wspólnych organów,
  • Protokół o przywilejach i ułatwieniach,
  • Protokół o statusie Afryki Południowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon Unii Europejskiej, Iwona Kienzler, Świat Książki, Warszawa 2003

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]