Ulica Łaciarska we Wrocławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb wroclaw.svg Wrocław
ulica
Łaciarska
Stare Miasto
Długość: 620 m
Róg ul. Łaciarskiej i Nożowniczej
Róg ul. Łaciarskiej i Nożowniczej
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 0 m pl. Nankiera
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 90 m ul. Nożownicza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 185 m ul. Kotlarska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 310 m ul. Wita Stwosza
Ikona ulica z lewej.svg 410 m ul. św. Marii Magdaleny
Ikona ulica z prawej.svg 415 m ul. Kaznodziejska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 465 m ul. Oławska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 545 m ul. Ofiar Oświęcimskich
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 620 m Trasa W-Z
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
ulica Łaciarska
ulica Łaciarska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Łaciarska
ulica Łaciarska
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
ulica Łaciarska
ulica Łaciarska
Ziemia51°06′42,5″N 17°02′13,0″E/51,111806 17,036944

Ulica Łaciarska – jedna z ulic ścisłego średniowiecznego centrum Wrocławia (Stare Miasto), równoległa do wschodniej pierzei Rynku i położona od niej ok. 170 m na wschód.

Pierwotnie nazwa Altbussergasse[1], odnosząca się do łataczy obuwia (określanych też mianem Altbesserer lub Altbüßer) odnosiła się do północnego odcinka tej ulicy, między dzisiejszą ul. Wita Stwosza a placem Nankiera. Jej przedłużenie w kierunku południowym nazywane było czasem „z tyłu [kościoła] św. Marii Magdaleny”, później zaś Pfnorrgasse durchauß[2], Ensiedlergasse, Hintere Brustgasse. Na południowym końcu ulicy znajdowała się w wewnętrznej linii umocnień furta Pfnorra (Pfnorr Pforte[3]), a za nią – kładka przez Czarną Oławę.

Według zachowanych źródeł z początków XV wieku przy ulicy Łaciarskiej łatacze obuwia byli w mniejszości; mieszkali tu głównie kotlarze, nożownicy[4], ślusarze, blacharze i przedstawiciele innych zawodów związanych z obróbką metali (łącznie 42 rzemieślników), a także stolarze, cieśle i inni pracujący z drewnem (łącznie 14). Oprócz nich mieszkało tu 14 rzemieślników przetwarzających skóry (głównie kuśnierze).

W czasie oblężenia Festung Breslau wiosną 1945 część zabudowy Starego Miasta, w tym ulicy Łaciarskiej, legła w gruzach i później, w latach 60., odbudowana została tak, że przerwana została jej ciągłość na odcinku ok. 110 metrów pomiędzy Kotlarską i Wita Stwosza. W związku z tym składa się dziś ona z dwóch rozłącznych odcinków: północny liczy od pl. Nankiera do Kotlarskiej około 180 metrów, a południowy od Wita Stwosza do trasy W-Z – ok. 310 metrów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. w 1345; także: altbusergasse, altpussergasse, platea renovatorum, platea veterniariorum
  2. m.in. na planie miasta z 1562
  3. w XV wieku mieszkał we Wrocławiu złotnik Sebalt Pfnorr, któremu wrocławski kościół farny św. Elżbiety zawdzięczał pozłocenie gałki znajdującej się na szczycie wieży (według Wrocław w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.)
  4. ulica Łaciarska krzyżuje się m.in. z Kotlarską i Nożowniczą

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]