Ulica Barokowa w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ulica Barokowa w Warszawie
Nowe Miasto, Muranów
Ilustracja
Ulica Barokowa przy Długiej
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Długa
Ikona ulica ślepy koniec.svg
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ulica Barokowa w Warszawie
Ulica Barokowa w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ulica Barokowa w Warszawie
Ulica Barokowa w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ulica Barokowa w Warszawie
Ulica Barokowa w Warszawie
Ziemia52°14′52,3″N 21°00′15,8″E/52,247861 21,004389

Ulica Barokowa – jedna z ulic warszawskiego Nowego Miasta, biegnąca od ul. Długiej do Ogrodu Krasińskich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica Barokowa została wytyczona około roku 1937 jako uliczka wiodąca do Ogrodu Krasińskich i będąca w dużej mierze jego aleją. Początek Barokowej, tuż przy ulicy Długiej, wyznaczyła kamienica Antoniego Lasockiego, wybudowana w roku 1780, znana też pod nazwą Na Lasockiem (ul. Długa 28). Poza ową kamienicą, do wybuchu wojny przy ulicy Barokowej 7 powstały jedynie gmach Miejskich Szkół Powszechnych wzniesiony w roku 1938 według projektu Karola Jankowskiego i Romualda Gutta, oraz wybudowane rok później przedszkole pod nr. 4 w budynku autorstwa Jana Łukasika, który wybudował też podobny obiekt przy ul. Wybrzeże Gdańskie.

W czasie okupacji Niemcy zaadaptowali gmach szkół na szpital Wehrmachtu ("Reserve Lazarett IV"). W czasie powstania warszawskiego, już pierwszego dnia walk, szpital stał się celem ataku oddziałów polskich. Natarcie zostało odparte przez Niemców, którzy w nocy z 1 na 2 sierpnia wycofali się do pałacu Krasińskich.

W dniu 6 sierpnia z fabryki mebli Kamlera przy ul. Dzielnej 72 na Woli do gmachu szkoły przy ulicy Barokowej 7 przeniosła się Komenda Główna AK. Z powodu silnego ostrzału i bombardowań oraz rosnącej aktywności oddziałów nieprzyjaciela w rejonie Ogrodu Krasińskich, 13 sierpnia Komenda przeniosła się z Barokowej do pałacu Raczyńskich[1]. 1 września ulica została opanowana przez Niemców.

Cała zabudowa ulicy została zniszczona w roku 1944, zaś kamienicę Na Lasockiem odbudowano z wprowadzeniem licznych zmian.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Bielecki: Długa 7 w powstaniu warszawskim. Warszawa: Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych, 1994, s. 37.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy, tom 1. Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, 1995, s. 117. ISBN 83-902793-5-5.
  • Juliusz Kulesza Powstańcza Starówka. Ludzie i ulice.