Ulica Bracka w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ulica Bracka w Warszawie
Śródmieście Północne, Śródmieście Południowe
Ilustracja
Ulica Bracka przy placu Trzech Krzyży
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Żurawia
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Mysia/ul. Nowogrodzka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg Aleje Jerozolimskie
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Krucza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Chmielna
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ulica Bracka w Warszawie
Ulica Bracka w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ulica Bracka w Warszawie
Ulica Bracka w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ulica Bracka w Warszawie
Ulica Bracka w Warszawie
Ziemia52°13′49,7″N 21°01′09,2″E/52,230472 21,019222
Ulica Bracka przed I wojną światową, widok w kierunku placu Trzech Krzyży

Ulica Bracka – ulica w dzielnicy Śródmieście w Warszawie, biegnąca od ul. Żurawiej i placu Trzech Krzyży do ul. Chmielnej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie była fragmentem ciągu ulic Wiejskiej, Bagno i Zgoda, dawnego traktu z Ujazdowa do Grzybowa. Została uregulowana około roku 1770. W tym miejscu trakt przechodził przez grunty należące do różnych zakonów i bractw, stąd nazwa ulicy[1].

Przed końcem XVIII wieku zabudowa ulicy składała się z drewnianych domów i dworków; w tym czasie też – około roku 1790 u zbiegu z ul. Chmielną wzniesiono również drewnianą rotundę pierwszego cyrku w Warszawie, zwanego "Hecą".

Po przeprowadzeniu Alej Jerozolimskich w latach 1823–1824 na narożnym placu u zbiegu obu ulic wystawiono niewielki budynek Koszar Drogi Jerozolimskiej.

Naprzeciwko, pod numerem 11/13 w roku 1834 została zbudowana kamienica Gołaszewskich, zaprojektowana przez Antonia Corazziego, w późniejszym okresie przebudowana dla Leona Rakowskiego, jednocześnie kierującego pracami budowlanymi.

Prawdziwie wielkomiejskie realizacje przy Brackiej przyniósł dopiero okres po roku 1875; kamienice osiągały już gabaryt do czterech pięter, zaś ich twórcami byli nierzadko najwybitniejsi architekci.

W latach 1903-1910 powstały przy Brackiej jeszcze cztery kamienice, w tym pod numerem 13 kamienica Kasy Pożyczkowo-Oszczędnościowej "Zgoda", zaprojektowana przez Dawida Lande i wyróżniająca się ozdobną, narożną wieżyczką oraz bogatym secesyjno-eklektycznym wystrojem. W okresie 1913-1914 na północnym odcinku ulicy wzniesiono gmach Domu Towarowego Braci Jabłkowskich, przykład architektury modernizmu, którego autorem byli Karol Jankowski i Franciszek Lilpop.

Wydarzenia roku 1939 nie przyniosły większych zniszczeń zabudowy; dopiero w okresie powstania warszawskiego większość zabudowy uległa zniszczeniu. W okolicach ulicy Brackiej toczyły się w okresie powstania zaciekłe walki, a żołnierze niemieccy dopuszczali się licznych zbrodni na mieszkańcach pobliskich domów.

W okresie powojennym w bezpośredniej okolicy Brackiej zaszły poważne zmiany urbanistyczne. W 1948 przebite zostało przedłużenie ul. Kruczej, zaś źle zaprojektowane skrzyżowanie z Alejami Jerozolimskimi przerwało łączność komunikacyjną dwóch odcinków ulicy. W 2011 w poprzek osi widokowej ulicy stanął budynek Wolf Bracka.

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 138. ISBN 978-83-62189-08-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]