Ulica Chełmińska w Toruniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
POL Toruń COA.svg Toruń
ulica Chełmińska
Stare Miasto
Długość: ok. 145 m
Widok na wschodnią pierzeję Rynku Staromiejskiego i ul. Chełmińską
Widok na wschodnią pierzeję Rynku Staromiejskiego i ul. Chełmińską
Mapa
mapa
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg pl. Teatralny, ul. Fosa Staromiejska
Ikona ulica w prawo L z odchodzacym deptakiem.svg ul. Franciszkańska
Ikona deptak deptak.svg ul. Szewska, Rynek Staromiejski
Położenie na mapie Torunia
Mapa lokalizacyjna Torunia
ulica Chełmińska
ulica Chełmińska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Chełmińska
ulica Chełmińska
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
ulica Chełmińska
ulica Chełmińska
Ziemia53°00′42,2″N 18°36′14,9″E/53,011710 18,604130

Ulica Chełmińska w Toruniu – jedna z ulic na terenie Zespołu Staromiejskiego, w obrębie Starego Miasta w Toruniu.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Ulica Chełmińska jest jedną z głównych ulic Zespołu Staromiejskiego i łączy Rynek Staromiejski z pl. Teatralnym. Dawniej zamykała ją gotycka Brama Chełmińska, wyburzona w końcu XIX w. Nazwa ulicy wiąże się z tym, że prowadziła w stronę Chełmna. Jest to jedna z niewielu ulic w Toruniu, której nazwa nie zmieniła się od średniowiecza. Od XV do końca XVII w. zamieszkana była głównie przez piwowarów, później zaczęli się przy niej osiedlać również bogatsi kupcy i urzędnicy miejscy[1]. W okresie PRL nosiła nazwę ul. Feliksa Dzierżyńskiego[2].

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Zabudowa murowana ulicy mogła zacząć powstawać już w końcu XIII w.; obecnie wskutek licznych przebudów, szczególnie w XIX w., fasady kamienic są w większości pozbawione charakteru gotyckiego. Ważniejsze budynki[3]:

  • nr 5, dawny spichrz, zbudowany w 1756 r., przebudowany w 1892 r. na mieszkania, ob. szkoła językowa
  • nr 6, kamienica gotycka przebudowana na pocz. XIX w. (klasycystyczna fasada), z tylną elewacja gotycką oraz 3 oficynami na zrębie gotyckim
  • nr 7, kamienica powstała z połączenia w 1865 r. dwóch kamienic gotyckich, z których jedna została przebudowana w XVII w.; wejściu zachował się XVII-wieczny barokowy portal z piaskowca[4]
  • nr 9, kamienica gotycka o fasadzie klasycystycznej
  • nr 11, kamienica powstała z dwóch kamienic gotyckich przebudowanych w okresie klasycyzmu, połączonych w XIX w.; mieściła Hotel Północny (Hotel du Nord, Hotel Nordisches Hof)
  • nr 14, kamienica o gotyckiej fasadzie z XV w., przebudowana w XIX w., przebudowana i gruntownie restaurowana w 1939 r.
  • nr 16, kamienica klasycystyczna na zrębie gotyckim
  • nr 28, kamienice należące do burmistrza Jana Godfryda Roesnera, gotyckie przebudowane w końcu XVII w., o fasadach ze stiukowymi dekoracjami oraz barokowym portalu[4]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]