Ulica Czynszowa w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Czynszowa
Nowa Praga
Ilustracja
Ulica Czynszowa, widok z ul. Stalowej
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Wileńska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Równa
Ikona ulica koniec T.svg ul. Stalowa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Czynszowa
ulica Czynszowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Czynszowa
ulica Czynszowa
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Czynszowa
ulica Czynszowa
Ziemia52°15′38,4″N 21°02′32,2″E/52,260667 21,042278

Ulica Czynszowa – jedna z ulic warszawskiej dzielnicy Praga-Północ, biegnąca od ul. Wileńskiej do ul. Stalowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica została wytyczona w roku 1865 w związku z parcelacją terenu Nowej Pragi z dwóch części zwanych ówcześnie od nazwisk włascicieli: Konopacczyzną – od Ksawerego Konopackiego oraz Kurakowszczyzną – od Joachima Kurakowskiego.

Rejon ulicy i samą Czynszową przyłączono do Warszawy w roku 1889; pierwszą zabudowę stanowiły drewniane pawilony handlowe. Około roku 1895 posesje przy Czynszowej nabył Antoni Kochański, inwestor aktywnie działający w całej okolicy. Przed rokiem 1914 przy północnym odcinku planowanego przedłużenia Czynszowej tymczasowo działał plac targowy. Po odkupieniu od Kochańskiego owych posesji przez Władysława Pachulskiego i Andrzeja Domańskiego, na miejscu dawnej zabudowy wzniesione zostały kamienice czynszowe i koszarowe domy robotnicze przypisanych numeracji ulic Stalowej i Strzeleckiej. Domański i Pachulski planowali dalszą zabudowę kamienicami wzdłuż północnego przedłużenia Czynszowej, które było planowane co najmniej od lat 70. XIX w.[1]

Posesje przy południowym odcinku ulicy nabył w roku 1896 Leopold Daab, którego rodzina z czasem wykupiła całą pierzeję ulicy. Około roku 1890 Leopold Daab wzniósł na rozległej posesji u zbiegu ze Stalową trzy kamienice; kolejne, należące do innych właścicieli powstały już w XX wieku. Około roku 1910 ul. Stalową i Czynszową poprowadzono linię tramwaju elektrycznego.

Zabudowa ulicy przetrwała okres II wojny światowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M. Pilich, Tajemnice Nowej Pragi. Stalowa 39, wyd. 1, Warszawa 2018, s. 31-34, ISBN 978-83-950898-0-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]