Ulica Ignacego Paderewskiego w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Ignacego Paderewskiego
Stare Miasto
Ilustracja
Ulica Ignacego Paderewskiego
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Poprzednie nazwy Neuestrasse, Nowa
Przebieg
Ikona deptak deptak.svg 0 ul. Szkolna / Stary Rynek
Ikona deptak koniec T ulica.svg 60 Zakaz wjazdu ul. Sieroca Droga jednokierunkowa
Ikona ulica z lewej.svg ul. Murna Droga jednokierunkowa
Ikona ulica z prawej.svg 120 ul. Ludgardy Droga jednokierunkowa
Ikona ulica koniec T.svg 180 Al. Marcinkowskiego
Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, w centrum znajduje się punkt z opisem „ulica Ignacego Paderewskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „ulica Ignacego Paderewskiego”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „ulica Ignacego Paderewskiego”
Ziemia52°24′27,8″N 16°55′56,5″E/52,407712 16,932362

Ulica Ignacego Paderewskiego – ulica w Poznaniu biegnąca od Starego Rynku w kierunku zachodnim. Wytyczona w 1838 roku. Do 1919 nosiła nazwę: Neuestrasse, 1919-1939: Nowa, 1939-1945: Neuestrasse, od 1945: Paderewskiego.

W okresie przed lokacją lewobrzeżnego Poznania, przebiegał w tym rejonie trakt łączący osadę Świętego Marcina z osadą Świętego Gotarda i Ostrowem Tumskim. Na osi obecnej ulicy, od strony Starego Rynku, stała XV-wieczna kamienica, będąca fragmentem zachodniej rynkowej pierzei[1].

Ulica powstała w wyniku zliberalizowania zasad przestrzennych kształtowania miasta po 1838, kiedy to magistrat poznański nabył możliwość swobodnego rozbudowywania i przebudowywania układu przestrzennego w obrębie murów fortecznych. Możliwe stało się wygodne połączenia Starego Rynku z placem Wilhelmowskim (Wolności), gdyż dotąd chodzono naokoło - zwykle przez ulice Wrocławską i Podgórną. Była to pierwsza nowo wytyczona ulica miejska od 1815, stąd początkowa nazwa Nowa[2].

Podczas budowy wyburzono nie tylko kamienicę rynkową, ale wykonano bardzo poważne prace niwelacyjne, obniżając teren miejscami nawet o trzy metry (przy gmachu Muzeum Narodowego). Zasypano też fosę, zniszczono ogrody klasztorne i wyburzono dwie linie murów miejskich[1].

Od 2006 roku ulicą Paderewskiego biegnie kontrapas dla rowerów. Znajduje się tu także postój taksówek.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Tomasz Stępnik, Z badań nad osadnictwem w rejonie Starego Miasta w Poznaniu, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3-4/1993, s.339-340, ISSN 0137-3552
  2. Witold Jakóbczyk, Karol Marcinkowski 1800-1846, PWN, Warszawa-Poznań, 1981, s.75, ​ISBN 83-01-03389-4

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zygmunt Zaleski, Nazwy ulic w Poznaniu, Magistrat Stołeczny Miasta Poznania, 1926
  2. Zbigniew Zakrzewski, Nazwy osobowe i historyczne ulic Poznania, Wydawnictwo Poznańskie, 1971
  3. Poznań plus 4 - plan miasta 1:20.000, wyd. Demart, Warszawa, 2006, ​ISBN 83-7427-282-1