Ulica Józefa Sowińskiego w Lublinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Józefa Sowińskiego
Wieniawa, Rury
Ilustracja
Budynek Centrum Języka i Kultury Polskiej UMCS przy ul. Sowińskiego
Państwo  Polska
Miejscowość Lublin
Długość 1500m (włącznie z częścią pieszą)
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 0m ul. J. Poniatowskiego/al. Racławickie
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 200m ul. Weteranów
Ikona ulica z prawej.svg 300m ul. Langiewicza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 380m ul. ks. I. Radziszewskiego
Ulica wiadukt deptak.png 385m kładka dla pieszych
Ikona deptak początek T ulica.svg światła 700m ul. Głęboka
Ikona ulica w prawo L z dochodzacym deptakiem.svg 1000m ul. L. Wyczółkowskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 1200m ul. Gliniana
Ikona ulica z lewej.svg 3620m ul. Zachodnia
Ikona ulica koniec T.svg 3700m ul. Nowomiejska
Położenie na mapie Lublina
Mapa lokalizacyjna Lublina
ulica Józefa Sowińskiego
ulica Józefa Sowińskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Józefa Sowińskiego
ulica Józefa Sowińskiego
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
ulica Józefa Sowińskiego
ulica Józefa Sowińskiego
Ziemia51°14′47,7″N 22°32′21,5″E/51,246583 22,539306

Ulica Józefa Sowińskiego – arteria komunikacyjna w Lublinie.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Składa się z dwóch części: łączącej aleje Racławickie z ul. Głęboką (na terenie Wieniawy) oraz osiedlowej ulicy na Rurach (na osiedlu Zana). Odcinki połączone są chodnikiem prowadzącym przez łąkę. Łączna długość ulicy (wraz z odcinkiem pieszym) wynosi 1,5 km.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Według Ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego z 1959 rurski odcinek ul. Sowińskiego miał stanowić część arterii łączącej trasy W-Z i N-S, biegnącej od al. Warszawskiej, przez ul. Głęboką, Sowińskiego, dolinę Bystrzycy, równolegle do osi Smoluchowskiego, do ul. Abramowickiej[1]. Według OPZP z 1969 całość ul. Sowińskiego miała stanowić część obwodnicy miejskiej Lublina[2].

Na przełomie XX i XXI w. tworzono różne warianty rozbudowy ulicy, mające na celu poprawę przepustowości; proponowano budowę tunelu[3] lub estakady[4]. W SUiKZP z 2000 zaplanowano przebudowę odcinka wieniawskiego w ramach programu rozbudowy układu ulicznego i założono, że będzie stanowił odcinek wewnętrznej obwodnicy miasta[5]. W 2014 prezydent miasta stwierdził, że ulica ta będzie odcinkiem obwodnicy śródmiejskiej, różnej od obwodnicy miejskiej[6].

W 2013 zaproponowano połączenie obydwu części ulicy, poszerzenie jej do czterech pasów ruchu z wydzielonymi pasami ruchu albo ścieżkami dla rowerzystów oraz zawieszenie nad nią trakcji trolejbusowej[4]. Pod koniec 2015 rozważano ograniczenie inwestycji do remontu nawierzchni[3].

Otoczenie[edytuj | edytuj kod]

Wieniawska część przebiega w poprzek miasteczka akademickiego i jest jego główną drogą. Stoi tam budynek Centrum Języka i Kultury Polskiej UMCS oraz budynki mieszkalne i usługowe dla studentów UMCS i UP.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kociuba 2011 ↓, s. 269.
  2. Kociuba 2011 ↓, s. 270, 271.
  3. a b Miasto wycofa się z przebudowy ul. Sowińskiego? "Temat nie jest rozstrzygnięty", dziennikwschodni.pl [dostęp 2016-04-29].
  4. a b Dominik Smaga: Duże zmiany w środku Lublina: Cztery pasy ruchu na ul. Sowińskiego. dziennikwschodni.pl, 2013-10-06. [dostęp 2015-01-24].
  5. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Lublina, bip.lublin.eu, 13 kwietnia 2000, s. 204, mapa [dostęp 2016-06-01].
  6. Odpowiedź na interpelację ws. obwodnicy śródmiejskiej. um.lublin.pl, 2014-08-05. [dostęp 2015-10-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dagmara Kociuba, Lublin. Rozwój przestrzenny i funkcjonalny od średniowiecza do współczesności, Toruń: Adam Marszałek, 2011, ISBN 978-83-7780-203-8.