Ulica Mazurska w Szczecinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Mazurska
Centrum
Ilustracja
ul. Mazurska, widok w kierunku pl. Odrodzenia
Państwo  Polska
Miejscowość Szczecin
Długość 1007,3 m
Przebieg
Ikona ulica plac.svg pl. Lotników
Ikona ulica z prawej.svg ul. Mazowiecka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Marsz. Józefa Piłsudskiego
Ikona ulica z prawej.svg ul. Kujawska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Rayskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Podhalańska
Ikona ulica rondo.svg Rondo Ofiar Katastrofy Smoleńskiej
Ikona ulica skrzyżowanie.svg al. Jana Pawła II
Ikona ulica plac.svg pl. Odrodzenia
Położenie na mapie Szczecina
Mapa konturowa Szczecina, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „ulica Mazurska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „ulica Mazurska”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „ulica Mazurska”
Ziemia53°26′03,0″N 14°33′02,0″E/53,434167 14,550556

Mazurska (do 1945: Preußische Straße[1]) – szczecińska ulica zlokalizowana w dzielnicy Śródmieście, na obszarze Centrum. Część gwiaździstego układu urbanistycznego Centrum.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Ulica rozpoczyna się na placu Lotników. Następnie krzyżuje się z ulicą marsz. Piłsudskiego, ul. Kujawską, Rayskiego, Podhalańską, Śląską, aleją Jana Pawła II. Ulica kończy swój bieg na placu Odrodzenia. Na całej długości obowiązuje ruch dwukierunkowy. Na skrzyżowaniu z ul. Śląską oraz ul. Rayskiego w ostatnich latach wybudowano niewielkie ronda i wprowadzono ruch okrężny.

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Zabudowa ulicy Mazurskiej jest obecnie zróżnicowana. Przed wojną przy ulicy wznosiły się zwarte szeregi kilkupiętrowych, eklektycznych kamienic z końca XIX wieku[1]. Alianckie bombardowania Szczecina w czasie II wojny światowej zniszczyły częściowo budynki wznoszące się przy ul. Mazurskiej. Na odcinku pl. Lotników – al. Piłsudskiego na miejscu zniszczonych kamienic w drugiej połowie lat 50. XX wieku[2] powstała część Śródmiejskiej Dzielnicy Mieszkaniowej – socrealistycznego założenia urbanistycznego w centrum Szczecina. Natomiast odcinek al. Piłsudskiego – ul. Śląska zabudowany został blokami z wielkiej płyty. W okresie powojennym powstał także budynek Zespołu Szkół, w skład którego weszły szkoła podstawowa, gimnazjum i liceum (obecnie Centrum Mistrzostwa Sportowego) przy Mazurskiej 42. Na odcinku od ul. Śląskiej do końca ulicy na pl. Odrodzenia zachowała się przedwojenna zabudowa kamieniczna.

Zdjęcia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Encyklopedia Szczecina. Szczecin: Szczecińskie Towarzystwo Kultury, s. 569. ISBN 978-83-942725-0-0.
  2. pomeranica.pl.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]