Ulica Mostowa w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Mostowa
Grobla
Ilustracja
Widok od północy (skrzyżowanie z ul. Grobla)
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
brak współrzędnych

Ulica Mostowa – ulica na poznańskiej Grobli, przebiegająca w przybliżeniu na osi północ-południe.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Ulica w większości przebiega dawnym korytem Starej Rzeki, będącym jednym z ramion Warty, która w rejonie placu Międzymoście wpadała do starego głównego koryta rzeki. W 1898 otrzymała nazwę Posadowskiego, która upamiętniała pruskiego dyplomatę Friedricha Wilhelma Posadowskiego. Została szybko zabudowana okazałymi kamienicami, głównie w części północnej. Po 1918 otrzymała obecną nazwę, z uwagi na fakt, że prowadziła do Mostu św. Rocha. Zamieszkana była głównie przez robotników, rzemieślników i emerytów. Działały tu fabryki: cukierków, bielizny oraz musztardy i marynat Pecowin. Funkcjonował duży skład opału. Pod numerem szóstym działał dom starców wzniesiony z fundacji poznańskich kupców (obecne Studium Medyczne). Pod numerem 14 stoi dawny Dom Cesarzowej Wiktorii w stylu neogotyckim, w 1923 zamieniony na klinikę dziecięcą (ordynatorem był w niej Karol Jonscher)[1].

Przy ulicy znajdują się: Instytut Zachodni, kościół Wszystkich Świętych, Wielkopolskie Samorządowe Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego nr 2, Muzeum Bambrów Poznańskich, Polski Instytut Ericksonowski (filia poznańska), dawny Dom Starców na Grobli, skwery Ignacego Łukasiewicza i Jana Suwarta oraz apartamentowiec Wstęga Warty.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do rejestru zabytków wpisane są:

  • dom nr 2, około 1880-1890,
  • dom nr 3/3A, około 1900,
  • dom nr 4/4A, 1902,
  • dom nr 5, około 1905,
  • dom nr 5A, 4. ćwierć XIX wieku,
  • dom nr 13, 4. ćwierć XIX wieku,
  • dom nr 14/14A, około 1905,
  • dom nr 15, około 1905,
  • dom nr 16, około 1905,
  • dom nr 24, 1906,
  • dom nr 30, 1895,
  • dom nr 31, 1902,
  • dom nr 32, 1805, przebudowany w 1883 i około 1900,
  • dom nr 37, 1904[2].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Osoby[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zbigniew Zakrzewski, Ulicami mojego Poznania. Część II, Wydawnictwo Kwartet, Poznań, 2006, s. 326-329, ​ISBN 83-60069-25-5
  2. a b Praca zbiorowa, Poznań - spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, s.161, ​ISBN 83-89525-07-0