Ulica Nowotoruńska w Bydgoszczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Nowotoruńska
Czersko Polskie, Łęgnowo
Ilustracja
Fragment ul. Nowotoruńskiej, w tle Wisła
Państwo  Polska
Miejscowość Bydgoszcz
Długość 8 km
Plan
Plan przebiegu ulicy
Przebieg
Ikona ulica z lewej.svg światła ↑ ul. Toruńska, → ul. Toruńska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ← al.Lecha Kaczyńskiego , → al. Kazimierza Wielkiego
Ikona ulica z prawej.svg ul. Mokra
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Kielecka
Ikona ulica z lewej.svg ul. Stopnicka
Ikona ulica z lewej.svg ul. Pińczowska
Ikona wiad nad torami.svg magistrala węglowa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ← ul. Mariana Szczerby, → ul. Objazdowa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Hutnicza
Ikona ulica wiadukt.svg ul. Łęgnowska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Spółdzielcza
Ikona ulica z prawej.svg ul. Żółwińska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Plątnowska
Ikona ulica ślepy koniec.svg ↓ do 10 kierunek Toruń, Warszawa, Szczecin
Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa lokalizacyjna Bydgoszczy
ulica Nowotoruńska
ulica Nowotoruńska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Nowotoruńska
ulica Nowotoruńska
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
ulica Nowotoruńska
ulica Nowotoruńska
53,098270°N 18,109552°E/53,098270 18,109552

Ulica Nowotoruńska – jedna z ważnych komunikacyjnie ulic w Bydgoszczy.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Ulica rozciąga się na kierunku północny zachód – południowy wschód, od skrzyżowania z ul. Toruńską po wschodnie granice Bydgoszczy. Jej długość wynosi ok. 8 km. Ulica stanowi jedną z głównych arterii komunikacyjnych i tras wylotowych z Bydgoszczy, stanowiąc alternatywę dla ulicy Toruńskiej.

W kierunku południowo-wschodnim ulica przebiega na granicy następujących jednostek urbanistycznych: Zimne Wody i Czersko Polskie, Łęgnowo I i II oraz Wypaleniska. Fragment ulicy przebiega na krawędzi Zbocza Łęgnowskiego, skąd rozpościera się widok na bydgoskie zakole Wisły. Na wschodnim odcinku ulica przebiega przez Puszczę Bydgoską

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica Nowotoruńska została wybudowana w latach 1940–1944, w czasie okupacji niemieckiej, stanowiąc północno-wschodnią obwodnicę nowo wznoszonej w tym czasie przez władze III Rzeszy fabryki zbrojeniowej DAG Fabrik Bromberg. Przedsiębiorstwo zajmujące docelowo 23 km2 powierzchni na terenie Puszczy Bydgoskiej zajmowało się produkcją miotających i kruszących materiałów wybuchowych oraz wypełniania nimi skorup pocisków i łusek amunicji wojskowej (elaboracja)[1].

Dla potrzeb komunikacji fabryki wybudowano dziesiątki kilometrów torów kolejowych, bocznic oraz setki kilometrów dróg. Oprócz ulicy Nowotoruńskiej wybudowano m.in. ul. Łęgnowską, Hutniczą, Chemiczną, Dąbrowa i wiele innych[2]. Ulicę wykonano w technologii betonowej, wykładając jej nawierzchnię płytami prefabrykowanymi.

Początkowo tylko zachodnia część ulicy w dzisiejszym przebiegu pozostawała w granicach administracyjnych miasta Bydgoszczy. W 1954 r. po włączeniu obszaru fabryki zbrojeniowej przemianowanej po 1945 r. w przedsiębiorstwo chemiczne (obszar Łęgnowo I) oraz włączeniu w 1977 r. obszaru Łęgnowa II, ulica na całej długości znalazła się w granicach administracyjnych Bydgoszczy[3].

Po II wojnie światowej zachowano tranzytowy charakter ulicy stanowiącej jedną z tras wylotowych w kierunku Torunia i Warszawy[4]. W 2001 r. w związku z budową alei Kazimierza Wielkiego z mostem nad Brdą, ulica na zachodnim fragmencie zyskała charakter dwujezdniowy. W latach 2010-2012 dokonano generalnego remontu nawierzchni ulicy.

Obciążenie ruchem[edytuj | edytuj kod]

Ulica Nowotoruńska należy do średnio obciążonych ruchem drogowym arterii komunikacyjnych w Bydgoszczy. Pomiar ruchu w 2006 r. wykazał, że w szczycie komunikacyjnym przejeżdża przezeń do 500 pojazdów na godzinę. Najbardziej obciążonym odcinkiem jest fragment przy skrzyżowaniu z al. Planu 6-letniego. Mniej intensywny ruch zanotowano na wschód od ul. Kieleckiej – 200 do 300 pojazdów na godzinę[5].

Obiekty[edytuj | edytuj kod]

W otoczeniu ul. Nowotoruńskiej znajdują się między innymi:

  • hotel i kompleks sportowo-rekreacyjny „Centrum”
  • Konarzewski dealer Volkswagen
  • Bieranowski dealer Forda
  • Bydgoskie Fabryki Mebli S.A.
  • Sobiesław Zasada dealer Mercedes Benz
  • Osiedle Awaryjne – powstałe w latach 1940–1944 dla kadry kierowniczej DAG Fabrik Bromberg, po 1945 r. rozbudowane i przekształcone w osiedle mieszkaniowe położone na terenie leśnym
  • Gąsior sp. z o.o. – firma z branży opakowań dla przemysłu spożywczego

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lachamjer Jerzy: Technologia nitrogliceryny w zakładach Dynamit Nobel A.G. w Bydgoszczy. [w.] Kronika Bydgoska XXVIII 2006. Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy. Bydgoszcz 2007. ISSN 0454-5451
  2. Pszczółkowski Michał, Czechowski Maciej: Eksploseum DAG Fabrik Bromberg wybuchowa historia Bydgoszczy - informator. Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy 2011
  3. Licznerski Alfons: Rozwój terytorialny Bydgoszczy. [w.] Kronika Bydgoska II. Bydgoszcz 1965
  4. Bydgoszcz wczoraj i dziś. Praca zbiorowa pod red. Stanisława Michalskiego. Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa-Poznań 1988. ​ISBN 83-01-05465-4
  5. Fundacja „Rozwój ATR”. Generalny pomiar cech ruchu drogowego na sieci komunikacyjnej miasta Bydgoszczy, rok 2005/2006, Bydgoszcz wrzesień 2006

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Pszczółkowski, Betonowa tajemnica. Fabryki materiałów wybuchowych DAG, Bydgoszcz: Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, 2010, ISBN 83-86580-83-5, OCLC 703837814.
  • Umiński, Janusz: Bydgoszcz. Przewodnik, Regionalny Oddział PTTK „Szlak Brdy” Bydgoszcz 1996
  • Woźny Jacek: Archeologia bliskiej przeszłości w kontekście niemieckiej architektury militarnej regionu bydgoskiego. [w.] Materiały do dziejów kultury i sztuki Bydgoszczy i regionu. zeszyt 12. Pracownia Dokumentacji i Popularyzacji Zabytków Wojewódzkiego Ośrodka Kultury w Bydgoszczy. Bydgoszcz 2007.