Ulica Stanisława Mikołajczyka w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Stanisława Mikołajczyka
Bieńczyce, Mistrzejowice
Ilustracja
Widok od skrzyżowania z ulicą Dunikowskiego w kierunku północno-zachodnim
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Długość 720 m
Przebieg
Ikona ulica rondo.svg ul. J. A. Łopackiego, ul. Obrońców Krzyża, ul. W. Broniewskiego
Ikona ulica z lewej.svg ul. Złoczowska
Ikona ulica z lewej.svg ul. X. Dunikowskiego
Ikona ulica z lewej.svg ul. Samorządowa
Ikona ulica wiadukt.svg ul. gen. L. Okulickiego
Ikona ulica rondo z ulicą z prawej.svg ul. Piasta Kołodzieja, ul. Srebrnych Orłów
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
ulica Stanisława Mikołajczyka
ulica Stanisława Mikołajczyka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Stanisława Mikołajczyka
ulica Stanisława Mikołajczyka
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
ulica Stanisława Mikołajczyka
ulica Stanisława Mikołajczyka
50,092190°N 20,016164°E/50,092190 20,016164

Ulica Stanisława Mikołajczyka – ulica w Krakowie, położona w większości w Dzielnicy XVI Bieńczyce, a w niewielkim odcinku w Dzielnicy XV Mistrzejowice.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Ulica rozpoczyna swój bieg na Rondzie Piastowskim. Na początkowym odcinku, kilkadziesiąt metrów za rondem w kierunku południowo-wschodnim, arteria przebiega na wiadukcie pod którym znajduje się ulica gen. Okulickiego. Następnie, wśród przecznic prawostronnych ulicy znajdują się ulice Samorządowa, Dunikowskiego oraz Złoczowska. Ulica Mikołajczyka nie posiada przecznic dochodzących z lewej strony, ze względu na to iż tam znajduje się teren Szpitala Rydygiera. Ulica kończy swój bieg na Rondzie Hipokratesa, gdzie jej przedłużeniem staje się ulica Obrońców Krzyża.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica Mikołajczyka w swoim przebiegu zaczęła się kształtować w pierwszej połowie lat 60. XX wieku, w związku z początkiem budowy okolicznych osiedli (Wysokie i Kalinowe)[1]. Obecną formę ulica przybrała jednak w pierwszej połowie lat 70. XX wieku. Wówczas, w 1974 roku w pasie dzielącym ulicy oddano do użytku przedłużone z Bieńczyc torowisko tramwajowe do Mistrzejowic. W roku 2002 nastąpiła przebudowa torowiska tramwajowego, biegnącego w ciągu ulicy[2]. Przez pierwsze lata istnienia wraz z ulicą Obrońców Krzyża nosiła nazwę ulicy Władimira Majakowskiego. Obecna nazwa została ulicy nadana w 1990 roku.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Ulica Mikołajczyka jest czteropasmową drogą z torowiskiem tramwajowym. Na ulicy znajduje się jeden przystanek MPK Kraków - „Dunikowskiego”. W otoczeniu owej drogi znajduje się m.in. Szpital Rydygiera, pawilony handlowo-usługowe wypełniające w znacznej części południową pierzeję ulicy oraz osiedla mieszkaniowe.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Ulicą Mikołajczyka kursuje 11 linii MPK Kraków. Są to:

Tramwaje[edytuj | edytuj kod]

Autobusy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Demart - Kieszonkowy Atlas Krakowa - wydanie z 2007 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zdjęcie satelitarne 1965. W: Urząd Miasta Krakowa - Biuro Planowania Przestrzennego [on-line]. [dostęp 2019-05-19].
  2. Remonty torowisk w 2002 roku. W: Encyklopedia Krakowskiej Komunikacji [on-line]. [dostęp 2019-05-19].