Ulica Stefana Batorego w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Stefana Batorego
Stare Miasto
Ilustracja
Widok od rejonów skrzyżowania z ulicą Jana Sobieskiego w kierunku wschodnim.
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Długość 350 m
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Łobzowska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Jana Sobieskiego
Ikona ulica koniec T.svg ul. Karmelicka
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
ulica Stefana Batorego
ulica Stefana Batorego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Stefana Batorego
ulica Stefana Batorego
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
ulica Stefana Batorego
ulica Stefana Batorego
50,067324°N 19,932080°E/50,067324 19,932080

Ulica Stefana Batorego – ulica w Krakowie w Dzielnicy I Stare Miasto, na terenie dawnej jurydyki Garbary.

Jest ulicą stosunkowo młodą, wprawdzie zaznaczoną na Planie Kołłątajowskim, ale jako droga wśród pól do mieszkającego tu krochmalnika. Wytyczona została w latach 1872–1873, a zabudowana w latach 90. XIX wieku i to tylko po jednej stronie. Drugą stronę zabudowano kilkadziesiąt lat później. Ma charakterze kameralnej alei, obsadzonej drzewami po jednej stronie i prawie całkowicie pozbawiona jest funkcji handlowej.

Najciekawszym architektonicznie obiektem jest willa „Pod Stańczykiem” (nr 12), zaprojektowana i zbudowana w latach 1882–1883 przez Tadeusza Stryjeńskiego. Wyróżnia się ona m.in. pięknymi witrażami Stanisława Wyspiańskiego. Obecnie ma tu siedzibę Instytut Pedagogiki UJ. W ogrodzie-parku znajduje się pawilon-pracownia Tadeusza Stryjeńskiego. Pawilon wraz z ośmioboczną basztą zbudowany został w 1884, a w 1892 krytą galerią połączono go z budynkiem głównym. Obecnie ma tu siedzibę Katedra Judaistyki UJ. W latach 1980–1987 przeprowadzono remont willi z pomocą miasta Sanoka i sanockich Zakładów Przemysłu Gumowego „Stomil” i stąd senat UJ podjął uchwałę o nazwie tego budynku: Collegium Sanockie.

W domu nr 6, zbudowanym pod koniec XIX wieku przez Zygmunta Hendla, na II piętrze mieszkał i tworzył pisarz Ignacy Maciejowski, używający pseudonimu Sewer. W jego mieszkaniu spotykali się przy popołudniowej herbacie m.in. Adam Asnyk, Stanisław Wyspiański, Władysław Reymont, Tadeusz Miciński, Włodzimierz Tetmajer, Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Jacek Malczewski, Leon Wyczółkowski, Artur Górski. Ten niezwykle gościnny dom, prowadzony przez panią Martę Maciejowską, opiewany był przez Tadeusza Boya-Żeleńskiego w „Znaszli ten kraj?”.

W domu nr 14 (zaprojektowanym przez Tadeusza Stryjeńskiego) mieszkała Maria Waśkowska – cioteczna siostra Stanisława Wyspiańskiego, której poeta składał częste wizyty. Także Tadeusz Stryjeński zaprojektował w 1886 dom nr 24 dla rodziny Konopków, a w 1888 dom nr 20 dla rodziny Popielów.

Na rogu z ulicą Karmelicką (ul. Karmelicka 35) znajduje się Kamienica Pod Pająkiem wzniesiona według projektu Teodora Talowskiego w 1889 roku.