Ulica Władysława Broniewskiego w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Władysława Broniewskiego
Piaski, Sady Żoliborskie, Słodowiec, Stare Bielany
Długość: 3,2 km
Ulica Władysława Broniewskiego
Ulica Władysława Broniewskiego
Przebieg
Ikona ulica plac.svg światła plac Grunwaldzki
ulica ks. J. Popiełuszki ←
al. Jana Pawła II
ul.Matysiakówny →
al. Wojska Polskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 540 m ul. Krasińskiego
Ikona ulica z prawej.svg 800 m ul. Braci Załuskich
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 1350 m ul. Elbląska
ul. Włościańska →
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 1550 m al. Armii Krajowej
Ikona ulica z prawej.svg światła 1925 m ul. Z. Romaszewskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 2175 m ←ul. Perzyńskiego
ul. Rudnickiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 2575 m ←ul. Jastrzębskiego
ul. Galla Anonima →
Ikona ulica koniec T.svg światła 3210 m al. W. Reymonta
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Władysława Broniewskiego
ulica Władysława Broniewskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Władysława Broniewskiego
ulica Władysława Broniewskiego
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Władysława Broniewskiego
ulica Władysława Broniewskiego
Ziemia52°15′49,5″N 20°58′33,7″E/52,263743 20,976023

Ulica Władysława Broniewskiego – ulica w warszawskich dzielnicach Bielany i Żoliborz, biegnąca od placu Grunwaldzkiego do alei Władysława Reymonta.

Gmach Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej przy ul. Broniewskiego 48

Opis[edytuj | edytuj kod]

Ulica została wytyczona po II wojnie światowej na terenach dawnej wsi Buraków[1]. Pierwszy odcinek ulicy, od placu Grunwaldzkiego do ul. Krasińskiego, oddano do użytku pod koniec lat 50[1]. Nazwę upamiętniającą Władysława Broniewskiego nadano w 1962[2].

Przy ulicy powstały domy osiedli mieszkaniowych: Bielany (1952–1967)[3], Sady Żoliborskie (1960–1972)[4], Zatrasie (1961–1968)[5] i Piaski (1970–1973)[6].

W 1968 na ulicy zbudowano tory tramwajowe[7]. Na rogu ulic Broniewskiego i Galla Anonima znajduje się także pętla tramwajowa Piaski.

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 300. ISBN 83-01-08836-2.
  2. Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 391. ISBN 83-86619-97X.
  3. Barbara Orlańska, Andrzej Dobrucki, Wacław Orzeszkowski, Jan Kazimierz Zieliński: Warszawskie osiedla ZOR. Warszawa: Wydawnictwo „Arkady”, 1968, s. 152.
  4. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 760. ISBN 83-01-08836-2.
  5. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 1008. ISBN 83-01-08836-2.
  6. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 629. ISBN 83-01-08836-2.
  7. Warszawskie tramwaje elektryczne 1908-1998. Tom I. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1998, s. 134. ISBN 83-907574-00.
  8. Dobiegł końca I etap budowy nowej siedziby ChAT. chat.edu.pl, 10 października 2017. [dostęp 2017-12-16].