Ulica Zamkowa w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Zamkowa
Stare Miasto
Ilustracja
Oznakowanie
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
ulica Zamkowa
ulica Zamkowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Zamkowa
ulica Zamkowa
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
ulica Zamkowa
ulica Zamkowa
Ziemia52°24′32,6″N 16°55′55,5″E/52,409060 16,932085

Ulica Zamkowa – ulica na Starym Mieście, na osiedlu samorządowym Stare Miasto w Poznaniu, zlokalizowana pomiędzy Starym Rynkiem, a ul. Rynkową i Wzgórzem Przemysła (to właśnie od Zamku Królewskiego na Wzgórzu wzięła się nazwa ulicy).

Ulica Zamkowa ku Rynkowi

Trakt w tym miejscu wytyczony był już w średniowieczu, ale odbiegał nieco od obecnego przebiegu. Ulica w dzisiejszej formie była zawsze ważnym elementem poznańskiego świata gastronomicznego - mieściło się tu dużo restauracji i stan ten trwa do dnia dzisiejszego (przed II wojną światową były to głównie jadłodajnie niskiej kategorii). W okresie międzywojennym istniał tu urząd stanu cywilnego (obecnie w budynku Wagi Miejskiej). W 1939, podczas prac kanalizacyjnych, odkryto pod ulicą drewniane rury wodociągowe.

Kamienica pod numerem 5 należała od 1889 do Stanisława i Konstancji z Ziołeckich Sławskich i była znaczącym ośrodkiem życia towarzyskiego Polaków. Wychował się tutaj Roger Sławski i Maria Wicherkiewiczowa (pisarka). Bywali tutaj często dr Bolesław Krysiewicz i Stefan Cegielski - syn Hipolita. Przy ulicy działała księgarnia Juliusza Munka - wydawcy dzieł literatury polskiej.

Pod numerem 7 spotykali się poznańscy komuniści i działacze rewolucyjni. W latach 1923-1926 działał tu Uniwersytet Robotniczy. Prawdopodobnie również w tym domu wcześniej powstała czytelnia (1823), będąca zaczynem późniejszego Kasyna Polskiego. Przychodzili doń m.in. Jędrzej Moraczewski, Cyprian Jarochowski, Wiktor Kurnatowski, Karol Libelt, Karol Marcinkowski i Teodor Teofil Matecki. W wyniku tych spotkań zrealizowano m.in. pomysły powołania Teatru Polskiego i Bazaru.

Na rogu Starego Rynku stoi kamienica należąca ongiś do Cyryla Ratajskiego.

Ulica jest wybrukowana, opadająca z zachodu, ku wschodowi (Rynkowi).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Zakrzewski, W zasięgu hejnału - Ulicami mojego Poznania, część II, wyd. Kwartet, Poznań 2006, ss.194-198, ​ISBN 83-60069-25-5
  2. tablica Systemu Informacji Miejskiej
  3. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ​ISBN 978-83-7445-018-8