Umberto Caligaris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Umberto Caligaris
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 lipca 1901
Casale Monferrato
Data i miejsce śmierci 19 października 1940
Turyn
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1919–1928 Casale 182 (18 )
1928–1935 Juventus 178 (0)
1935–1937 Brescia 40 (0)
W sumie: 400 (18)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1922–1934  Włochy 59 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1935–1937 Brescia
1937–1938 Lucchese
1938–1939 Modena
1939–1940 Juventus

Umberto Caligaris (ur. 26 lipca 1901, zm. 19 października 1940) – włoski piłkarz grający na lewej pomocy, a także trener piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Casale Monferrato (Piemont). Pierwszych dziewięć lat swojej kariery spędził w klubie ze swojej rodzinnej miejscowości, Casale. Zadebiutował w nim 12 października 1919. Wówczas drużyna z Casale grała w pierwszej lidze włoskiej, a w 1914 roku zdobyła mistrzostwo.

Po letniej olimpiadzie w 1928 roku Caligaris przeniósł się z Casale do Juventusu. W tamtym okresie Juventus zdobył pięć mistrzostw Włoch z rzędu, w latach 1930-1935. Zakończył karierę w Brescii.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W drużynie narodowej Włoch, Caligaris zadebiutował w roku 1922, w meczu przeciwko Austrii. Zdobył brązowy medal na letniej olimpiadzie w 1928 roku. Ostatnim meczem w błękitnej koszulce Azzurrich był, podobnie jak pierwszy w karierze, mecz z reprezentacją Austrii. Było to 11 lutego 1934. Wystąpił w 59 reprezentacyjnych spotkaniach.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze będąc piłkarzem Brescii łączył również funkcje trenerskie. Potem prowadził kluby Lucchese i Modena. Caligaris był trenerem Juventusu, od roku 1939 aż do śmierci. Zmarł w 1940 roku.