Urša Bogataj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Urša Bogataj
Urša Bogataj
Data i miejsce urodzenia 7 marca 1995
Lublana, Słowenia
Klub SSK Ilirija
Reprezentacja  Słowenia
Debiut w PŚ 3 grudnia 2011 w Lillehammer (20. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 3 grudnia 2011 w Lillehammer (20. miejsce)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie młodzieży
Srebro Innsbruck 2012 drużynowo
Brąz Innsbruck 2012 indywidualnie
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto Liberec 2013 drużynowo
Srebro Val di Fiemme 2014 drużynowo
Brąz Erzurum 2012 drużynowo
FIS Cup
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2013/2014
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2015/2016

Urša Bogataj (ur. 7 marca 1995 w Lublanie) – słoweńska skoczkini narciarska, zawodniczka klubu SSK Ilirija, srebrna i brązowa medalistka igrzysk olimpijskich młodzieży w 2012, drużynowa mistrzyni, wicemistrzyni i brązowa medalistka mistrzostw świata juniorów.

Na międzynarodowej arenie zadebiutowała 21 stycznia 2009 w Dobbiaco-Toblach podczas zawodów Pucharu Kontynentalnego, oddając dwa skoki odpowiednio na 50,5 m na skoczni średniej.

3 grudnia 2011 w pierwszym w historii konkursie Pucharu Świata kobiet w Lillehammer zajęła 20. miejsce, po skoku na 83,5 m i 85,0 m, jednocześnie zdobywając pierwsze punkty w PŚ[1].

Na igrzyskach olimpijskich młodzieży w 2012 wraz z drużyną zdobyła srebrny medal, natomiast indywidualnie – medal brązowy.

25 lutego 2012 na mistrzostwach świata juniorów w Erzurum zdobyła wraz z drużyną brązowy medal. W 2013 w Libercu została drużynową mistrzynią świata juniorów, a w 2014 w Val di Fiemme – drużynową wicemistrzynią świata juniorów.

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang 30. miejsce (K-98)

Starty U. Bogataj na Igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
30. 12 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 ind. 84,5 m 81,5 m 135,2 pkt 129,4 pkt Maren Lundby

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2013 Włochy Val di Fiemme 17. miejsce (K-95)
2019 Austria Seefeld 8. miejsce (K-99)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2013 Włochy Val di Fiemme 8. miejsce (drużyna mieszana/K-95)[a]
2019 Austria Seefeld 4. miejsce (K-99)[b], 4. miejsce (drużyna mieszana/K-99)[c]

Starty U. Bogataj na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
17. 22 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 ind. 90,0 m 92,0 m 195,7 pkt 58,0 pkt Sarah Hendrickson
8. 24 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż. miesz[a]. 85,5 m 97,5 m 920,0 pkt (234,1 pkt) 91,0 pkt Japonia
4. 26 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż.[b] 101,0 m 99,5 m 828,1 pkt (228,2 pkt) 70,8 pkt Niemcy
8. 28 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 ind. 102,0 m 99,0 m 231,7 pkt 27,9 pkt Maren Lundby
4. 2 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. miesz.[c] 102,5 m 101,0 m 930,8 pkt (230,3 pkt) 81,4 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2011 Estonia Otepaa 11. miejsce (K-90)
2012 Turcja Erzurum 31. miejsce (K-95)
2013 Czechy Liberec 5. miejsce (K-90)
2014 Włochy Val di Fiemme 6. miejsce (K-95)
2015 Kazachstan Ałmaty 4. miejsce (K-95)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2012 Turcja Erzurum brązowy medal (K-95)[d]
2013 Czechy Liberec złoty medal (K-90)[d]
2014 Włochy Val di Fiemme srebrny medal (K-95)[e]
2015 Kazachstan Ałmaty 5. miejsce (K-95)[f]

Starty U. Bogataj na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
11. 27 stycznia 2011 Estonia Otepaa Tehvandi K-90 HS-100 ind. 90,5 m 96,5 m 214,5 pkt 43,0 pkt Coline Mattel
31. 23 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 ind. 81,0 m 78,5 pkt 198,0 pkt Sara Takanashi
3.FIS bronze medal.png 25 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[d] 82,5 m 83,0 m 823,5 pkt (167,5 pkt) 144,5 pkt Japonia
5. 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 ind. 93,0 m 96,0 m 241,5 pkt 26,5 pkt Sara Takanashi
1.FIS gold medal.png 26 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 druż.[d] 97,5 m 95,5 m 1009,0 pkt (251,0 pkt)
6. 28 stycznia 2014 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 ind. 94,5 m 93,5 m 233,9 pkt 29,0 pkt Sara Takanashi
2.FIS silver medal.png 30 stycznia 2014 Włochy Val di Fiemme Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 druż.[e] 97,5 m 99,0 m 870,2 pkt (247,4 pkt) 48,8 pkt Japonia
4. 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 ind. 94,0 m 93,5 m 217,2 pkt 10,3 pkt Sofja Tichonowa
5. 7 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[f] 95,5 m 87,0 m 631,8 pkt (198,8 pkt) 137,3 pkt Niemcy

Igrzyska olimpijskie młodzieży[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2012 Austria Innsbruck brązowy medal (K-68)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2012 Austria Innsbruck srebrny medal (K-68)[g]

Starty U. Bogataj na Igrzyskach olimpijskich młodzieży – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
3.Bronze medal with cup.svg 14 stycznia 2012 Austria Innsbruck Casino Arena K-68 HS-75 ind. 71,5 m 71,5 m 239,3 pkt 30,0 pkt Sara Takanashi
2.Silver medal with cup.svg 21 stycznia 2012 Austria Innsbruck Casino Arena K-68 HS-75 druż. miesz[g]. 55,0 m 66,0 m 610,5 pkt (178,5 pkt) 29,6 pkt Niemcy

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2011/2012 30.[2]
2012/2013 14.[3]
2013/2014 21.[4]
2014/2015 28.[5]
2015/2016 19.[6]
2016/2017 22.[7]
2017/2018 9.[8]
2018/2019 11.[9]

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 8 lutego 2019 Słowenia Ljubno ob Savinji Logarska dolina K-85 HS-95 91,0 m 89,0 m 262,6 pkt 3. 6,3 pkt Maren Lundby
2. 16 lutego 2019 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 114,5 m 120,5 m 244,1 pkt 3. 26,4 pkt Maren Lundby

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan na koniec sezonu 2018/2019

Sezon 2011/2012
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Val di Fiemme Val di Fiemme Hizenbach Hizenbach Ljubno Ljubno Zao Zao Zao Oslo punkty
20 19 18 - - 34 27 20 26 28 17 29 40 75
Sezon 2012/2013
Lillehammer Soczi Soczi Ramsau Schonach Schonach Hinterzarten Hinterzarten Sapporo Sapporo Zao Zao Ljubno Ljubno Trondheim Oslo punkty
18 15 16 15 27 10 8 13 27 7 11 5 9 9 18 15 338
Sezon 2013/2014
Lillehammer Hinterzarten Hinterzarten Czajkowski (miasto) Czajkowski (miasto) Sapporo Sapporo Zao Zao Planica Planica Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Falun Planica punkty
24 27 37 20 19 - - - - 4 8 10 11 24 17 24 19 17 220
Sezon 2014/2015
Lillehammer Sapporo Sapporo Zao Oberstdorf Oberstdorf Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Ljubno Ljubno Oslo punkty
21 26 21 30 18 16 18 - - - 22 22 25 91
Sezon 2015/2016
Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Sapporo Sapporo Zao Zao Oberstdorf Oberstdorf Oslo Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Lahti Ałmaty Ałmaty punkty
40 30 26 11 13 17 18 9 17 17 12 12 16 8 27 25 31 235
Sezon 2016/2017
Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Oberstorf Oberstorf Sapporo Sapporo Zao Zao Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Pjongczang Pjongczang Oslo punkty
q 26 37 33 21 27 23 27 21 21 25 28 20 16 22 17 13 12 17 165
Sezon 2017/2018
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Hinterzarten Sapporo Sapporo Zao Zao Ljubno Ljubno Râșnov Râșnov Oslo Oberstdorf Oberstdorf punkty
10 14 8 11 6 9 10 15 12 11 10 12 12 14 5 389
Sezon 2018/2019
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Prémanon Prémanon Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Oberstdorf Oberstdorf Oslo Lillehammer Trondheim Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
12 12 20 6 9 17 16 10 16 12 14 9 17 3 9 3 8 15 18 14 11 6 8 9 627
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2012 30.[10]
2013 10.[11]
2014 12.[12]
2015 12.[13]
2016 20.[14]
2017 16.[15]
2018 16.[16]

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan na koniec sezonu 2018

2012
Courchevel 15.08 Hinterzarten 17.08 Ałmaty 22.09 Ałmaty 23.09 punkty
25 17 - - 20
2013
Hinterzarten 26.07 Courchevel 15.08 Niżny Tagił 14.09 Niżny Tagił 15.09 Ałmaty 21.09 Ałmaty 22.09 punkty
18 39 5 8 7 17 140
2014
Ałmaty 20.09 Ałmaty 21.09 punkty
17 11 38
2015
Courchevel 14.08 Czajkowskij 5.09 Czajkowskij 6.09 Ałmaty 12.09 Ałmaty 13.09 punkty
19 13 10 8 16 105
2016
Courchevel 16.07 Czajkowskij 10.09 Czajkowskij 11.09 punkty
17 27 20 29
2017
Courchevel 11.08 Frenštát 18.08 Frenštát 19.08 Czajkowskij 9.09 Czajkowskij 10.09 punkty
17 13 14 12 12 96
2018
Hinterzarten 28.07 Courchevel 10.08 Frenštát 17.08 Frenštát 18.08 Czajkowskij 9.09 punkty
10 13 11 q 16 85
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 –  – zawodniczka nie wystartowała

dsq – zawodniczka zdyskwalifikowana

q – zawodniczka nie zakwalifikowała się

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2008/2009 83.
2009/2010 66.
2010/2011 19.
2011/2012 7.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Urša Bogataj, Jaka Hvala, Špela Rogelj, Peter Prevc
  2. a b Skład zespołu: Špela Rogelj, Jerneja Brecl, Nika Križnar, Urša Bogataj
  3. a b Skład zespołu: Urša Bogataj, Žiga Jelar, Nika Križnar, Peter Prevc
  4. a b c d Skład zespołu: Urša Bogataj, Ema Klinec, Katja Požun, Špela Rogelj
  5. a b Skład zespołu: Urša Bogataj, Barbara Klinec, Anja Javoršek, Špela Rogelj
  6. a b Skład zespołu: Julija Sršen, Anja Javoršek, Anita Seretinek, Urša Bogataj
  7. a b Skład zespołu: Urša Bogataj, Luka Pintaric, Anže Lanišek

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Sarah Hendrickson deklasuje w historycznym konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-03. [dostęp 2012-01-02].
  2. World Cup 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2016-06-05].
  3. World Cup 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-03-18].
  4. World Cup 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  5. World Cup 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  6. World Cup 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  7. World Cup 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-03-14].
  8. World Cup 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-03-28].
  9. World Cup 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-03-24].
  10. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2012 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  11. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  12. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  13. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  14. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  15. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].
  16. FIS Grand Prix Ski Jumping Ladies 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-08-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]