Ustawa o księgach wieczystych i hipotece

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece
Data wydania 6 lipca 1982
Miejsce publikacji  PRL, Dz.U. z 1982 r. nr 19, poz. 147
Tekst jednolity Dz.U. z 2019 r. poz. 2204
Data wejścia w życie 1 stycznia 1983
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji prawo rzeczowe
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz.U. z 2019 r. poz. 1309
Wejście w życie ostatniej zmiany 15 sierpnia 2019
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece – polska ustawa uchwalona przez Sejm PRL, regulująca kwestie prawne związane z księgami wieczystymi i hipoteką.

Zakres regulacji[edytuj | edytuj kod]

Ustawa określa:

  • zasady systemu ksiąg wieczystych (w tym rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych)
  • prawa podmiotowe ujawniane w księdze wieczystej
  • zasady prowadzenia ksiąg wieczystych (w tym strukturę ksiąg i tryb dokonywania wpisu do księgi)
  • zasady funkcjonowania Centralnej Informacji Ksiąg Wieczystych
  • treść i zasady ustanawianiania hipoteki
  • zasady przenoszenia wierzytelności hipotecznej
  • zakres obciążenia hipoteką
  • zasady ochrony hipoteki
  • zasady wygaśnięcia hipoteki
  • zasady rozporządzania opróżnionym miejscem hipotecznym
  • zasady ustanawiania hipoteki przymusowej.

Nowelizacje[edytuj | edytuj kod]

Ustawę znowelizowano wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2019 roku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 13 czerwca 2019 r. o zmianie ustawy o Krajowym Zasobie Nieruchomości oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1309).

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.