Václav Dobiáš

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Václav Dobiáš
Data i miejsce urodzenia 22 września 1909
Radčice
Pochodzenie czeskie
Data i miejsce śmierci 18 maja 1978
Praga
Gatunki muzyka poważna
Zawód kompozytor

Václav Dobiáš (ur. 22 września 1909 w Radčicach, zm. 18 maja 1978 w Pradze[1][2]) – czeski kompozytor.

Ukończył konserwatorium w Pradze, gdzie studiował u Josefa Bohuslava Foerstera i Vítězslava Nováka[1]. Od 1950 roku wykładał w praskiej Akademii Sztuk Scenicznych[1]. W 1966 roku został wybrany prezesem związku kompozytorów czechosłowackich (Svaz československých skladatelů)[1].

We wczesnych kompozycjach sięgał po motywy ludowe[2], później pod wpływem Aloisa Háby zwrócił się w stronę muzyki ćwierćtonowej[1][2]. Po 1945 roku zyskał sobie sławę jako jeden z czołowych przedstawicieli realizmu w muzyce czeskiej[1]. Skomponował m.in. cztery kwartety smyczkowe (1931, 1936, 1938, 1942), nonet (1938), sonaty skrzypcową (1936) i wiolonczelową (1939), suitę fortepianową (1939), Lento na 3 harfy (1940), concertino na skrzypce (1941), dwie symfonie (1943 i 1956–1957), Sinfoniettę (1946), Festive Overture (1966)[2]. Był zwolennikiem partii komunistycznej, a wyrazem ukłonu w stronę władzy były kantaty Stalingrad (1945) i Buduj vlast, posílíš mir (1950)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 2. Część biograficzna cd. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1984, s. 419. ISBN 83-224-0223-6.
  2. a b c d e The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 217–218. ISBN 0-674-37299-9.