V Łódzki Batalion Etapowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
V Łódzki batalion etapowy
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1921
Tradycje
Rodowód 5/IV batalion wartowniczy
Organizacja
Dyslokacja Mizocz
Formacja Wojska Wartownicze
i Etapowe

V Łódzki batalion etapowyoddział wojsk wartowniczych i etapowych w okresie II Rzeczypospolitej pełniący między innymi służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Formowanie batalionu rozpoczęto na przełomie 1918-1919 roku. Rozkazem nr 10 000 mob. z 19 lipca 1920 Minister Spraw Wojskowych przemianował 5/IV batalion wartowniczy Łódzki na V Łódzki batalion etapowy[1].

Do batalionu wcielono żołnierzy starszych wiekiem i o słabszej kondycji fizycznej. Oficerowie i podoficerowie nie mieli większego doświadczenia bojowego. Batalion nie posiadał broni ciężkiej, a broń indywidualną żołnierzy stanowiły stare karabiny różnych wzorów z niewielką ilością amunicji[2]. Wiosną 1920 batalion podlegał Okręgowi Etapowemu „Wilno”[3]. W lutym 1921 bataliony etapowe przejęły ochronę granicy polsko-rosyjskiej[4]. Początkowo pełniły ją na linii kordonowej, a w maju zostały przesunięte bezpośrednio na linię graniczną z zadaniem zamknięcia wszystkich dróg, przejść i mostów[5]. W 1921 bataliony etapowe ochraniające granicę przekształcono w bataliony celne[6].

Służba etapowa[edytuj | edytuj kod]

Celem zwolnienia wojsk liniowych ze służby kordonowej i szczelniejszego zamknięcia granicy państwa, w marcu 1921 Ministerstwo Spraw Wojskowych zarządziło obsadzenie Kordonu Naczelnego Dowództwa WP przez Bataliony Etapowe[7]. Batalion przejął od I/36 pp odcinek granicy od m. Buszcza do Ożenina. Dowództwo rozmieściło się w Mizoczu[8]. W kwietniu 1921 uległa zmianie granica kordonowa. Batalion pozostał na swoich stanowiskach[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]