V Krakowski Batalion Etapowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
V Krakowski batalion etapowy
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1921
Tradycje
Rodowód 1/V batalion wartowniczy
Kontynuacja 27 batalion celny
Organizacja
Dyslokacja Butryn

V Krakowski batalion etapowyoddział wojsk wartowniczych i etapowych w okresie II Rzeczypospolitej pełniący między innymi służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Formowanie batalionu rozpoczęto na przełomie 1918-1919 roku. Rozkazem nr 10 000 mob. z 19 lipca 1920 Minister Spraw Wojskowych przemianował 1/V batalion wartowniczy Krakowski na V Krakowski batalion etapowy[1]. Do batalionu wcielono żołnierzy starszych wiekiem i o słabszej kondycji fizycznej. Oficerowie i podoficerowie nie mieli większego doświadczenia bojowego. Batalion nie posiadał broni ciężkiej, a broń indywidualną żołnierzy stanowiły stare karabiny różnych wzorów z niewielką ilością amunicji[2].

W lutym 1921 bataliony etapowe przejęły ochronę granicy polsko-rosyjskiej[3]. Początkowo pełniły ją na linii kordonowej, a w maju zostały przesunięte bezpośrednio na linię graniczną z zadaniem zamknięcia wszystkich dróg, przejść i mostów[4]. W 1921 bataliony etapowe ochraniające granicę przekształcono w bataliony celne[5]. V Krakowski batalion etapowy wspólnie z III Krakowskim batalionem etapowym utworzyły 27 batalion celny[6].

 Osobny artykuł: 27 batalion celny.

Służba etapowa[edytuj | edytuj kod]

Celem zwolnienia wojsk liniowych ze służby kordonowej i szczelniejszego zamknięcia granicy państwa, w marcu 1921 Ministerstwo Spraw Wojskowych zarządziło obsadzenie Kordonu Naczelnego Dowództwa WP przez Bataliony Etapowe[7]. V Kbe przejął od I/50 pp odcinek granicy od m. Ożenin do Ostaszewki. Dowództwo rozmieściło się w m. Butryn[8]. W kwietniu 1921 uległa zmianie granica kordonowa. Batalion pozostał na swoich stanowiskach[9].

Z chwilą powstania 27 batalionu celnego objął on dotychczasowe odcinki III i V Krakowskich batalionów etapowych i częściowo odcinek I Lubelskiego batalionu etapowego[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]