Vincent Feigenbutz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Vincent Feigenbutz
Pseudonim Iron Junior
Data i miejsce urodzenia 11 września 1995
Karlsruhe
Obywatelstwo Niemcy Niemcy
Wzrost 179 cm
Kategoria wagowa superśrednia
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 32
Zwycięstwa 30
Przez nokauty 27
Porażki 2
  1. Bilans walk aktualny na 27 stycznia 2019.

Vincent Feigenbutz (11 września 1995 w Karlsruhe) – niemiecki bokser w kategorii superśredniej.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

3 grudnia 2011 Feigenbutz stoczył swoją pierwszą walkę na zawodowym ringu. W pierwszej rundzie pokonał przez nokaut Czecha Zdenka Siroky′a (0-15-0, 0 KO). W drugiej walce 24 marca 2012 w Münster doznał porażki w zawodowej karierze, przegrywając przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie z Gruzinem Romanem Alesinem (debiut).

23 listopada 2013 w Jastrzębiu-Zdrój wygrał w trzeciej rundzie z Maciejem Miszkiem (15-1, 4 KO), poprzez decyzję trenera o poddaniu zawodnika[1].

1 lutego 2014 w Opolu pokonał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie Andrzeja Sołdrę (9-0-1, 5 KO)[2].

30 sierpnia 2014 w Halle wygrał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie z pochodzący z Bośni i Hercegowiny Slavis'em Simeunovic'em (14-9 12 KO), zdobywając pas WBO Inter-Continental w wadze super średniej[3].

21 marca 2015 w Rostocku w dwunastorundowym pojedynku, pokonał przez techniczny nokaut w dziewiątej rundzie Węgra Balazsa Kelemena (22-1, 13 KO), obroniąc pas WBO Inter-Continental[4].

18 lipca 2015 pokonał przed techniczny nokaut w trzeciej rundzie Peruwiańczyka Mauricio Reynoso (15-2-1, 11 KO), zdobywając tytuł mistrza świata wersji tymczasowej federacji WBA[5].

9 stycznia 2016 w Offenburgu przegrał przez techniczny nokaut w jedenastej rundzie z Włochem Giovanni De Carolis (24-6, 12 KO). Tracąc wakujący tytuł mistrza świata federacji WBA kategorii super średniej w wersji Regular[6].

26 stycznia 2019 w rodzinnym Karlsruhe pokonał przez TKO w piątej rundzie reprezentanta Polski Przemysława Opalacha (27-3, 22 KO). Stawką walki był pas GBU w wadze super średniej[7].

Lista walk zawodowych[edytuj | edytuj kod]

Statystyka stoczonych walk zawodowych
Zwycięstw: 30 (KO – nokautów: 27, walk zakończonych na punkty: 3)
Przegranych: 2 (KO – nokautów: 2, walk zakończonych na punkty: 0)
Remisów: 0

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ringpolska.pl: Miszkiń doznał zaskakującej porażki (pol.). [dostęp 22 lutego 2013].
  2. Feigenbutz znokautował Sołdrę (pol.). ringpolska.pl. [dostęp 18 lutego 2015].
  3. Boxingnews.pl: Bokserski X-press: Wyniki weekendowych pojedynków (pol.). [dostęp 22 marca 2015].
  4. Bokser.org: Męczarnie Feigenbutza. Król nokautu przereklamowany? (pol.). [dostęp 22 marca 2015].
  5. Vincent Feigenbutz z pasem WBA w wersji tymczasowej! (pol.). bokser.org, 18 lipca 2015. [dostęp 18 lipca 2015].
  6. Bokser.org: De Carolis zastapował Feigenbutza i zdobył pas WBA! (pol.). [dostęp 10 stycznia 2016].
  7. Maciej Szumowski, Bolesna porażka Polaka przez nokaut. Przemysław Opalach rozbity w Niemczech, WP Sportowe Fakty, 26 stycznia 2019 [dostęp 2019-03-28] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]