Vincenzo Caianiello

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Vincenzo Caianiello
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 października 1932
Aversa
Data i miejsce śmierci 26 kwietnia 2002
Rzym
Zawód, zajęcie prawnik, nauczyciel akademicki

Vincenzo Caianiello (ur. 2 października 1932 w Aversie, zm. 26 kwietnia 2002 w Rzymie[1]) – włoski prawnik i nauczyciel akademicki, w 1995 prezes Sądu Konstytucyjnego, w 1996 minister sprawiedliwości.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia prawnik, studia ukończył w 1954. Związany następnie z włoskim sądownictwem, głównie administracyjnym. Był sędzią w trybunale obrachunkowym i wysokim urzędnikiem w Radzie Stanu. Pełnił funkcję prezesa trybunałów administracyjnych dla regionów Umbria, Toskania i Lacjum[2]. Zajmował się również działalnością dydaktyczną jako profesor uniwersytetu LUISS w Rzymie i rektor Università per stranieri di Perugia[2].

W 1986 powołany w skład Sądu Konstytucyjnego na dziewięcioletnią kadencję. Pod jej koniec w 1995 pełnił funkcję prezesa tej instytucji[2]. Od lutego do maja 1996 sprawował urząd ministra sprawiedliwości w rządzie Lamberta Diniego[3].

Odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej klasy II (1973) i I (1982)[4][5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. E' morto Caianiello (wł.). repubblica.it, 27 kwietnia 2002. [dostęp 2017-07-22].
  2. a b c Caianièllo, Vincenzo (wł.). treccani.it. [dostęp 2017-07-22].
  3. Vincenzo Caianiello (wł.). camera.it. [dostęp 2017-07-22].
  4. Grande Ufficiale Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 27 grudnia 1973. [dostęp 2017-07-22].
  5. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 5 stycznia 1982. [dostęp 2017-07-22].