Wólka Wygonowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wólka Wygonowska
Cerkiew prawosławna św. Michała Archanioła
Cerkiew prawosławna św. Michała Archanioła
Państwo  Polska
Województwo podlaskie
Powiat bielski
Gmina Orla
Liczba ludności (2011) 125[1]
Strefa numeracyjna 85
Kod pocztowy 17-106
Tablice rejestracyjne BBI
SIMC 0038379
Położenie na mapie gminy Orla
Mapa lokalizacyjna gminy Orla
Wólka Wygonowska
Wólka Wygonowska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wólka Wygonowska
Wólka Wygonowska
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa lokalizacyjna województwa podlaskiego
Wólka Wygonowska
Wólka Wygonowska
Położenie na mapie powiatu bielskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bielskiego
Wólka Wygonowska
Wólka Wygonowska
Ziemia52°37′28″N 23°14′34″E/52,624444 23,242778

Wólka Wygonowska (dodatkowa nazwa w języku białoruskim Волька Выганоўска) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Orla.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Wieś zamieszkiwana jest głównie przez prawosławnych Białorusinów. Miejscowość jest siedzibą parafii prawosławnej pod wezwaniem św. Michała Archanioła (we wsi znajduje się cerkiew parafialna).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Wólka Wygonowska pochodzi od nazwiska właściciela – Wahanowski. Ród Wahanowskich wywodził się z powiatu brzeskiego, z dóbr Wahanów, otrzymanych od Kazimierza Jagiellończyka około 1486.

Pod koniec XVIII wieku wieś należała do Ignacego Bobrowickiego, podstolego Ziemi Mielnickiej.

29 stycznia 1946 r. wieś została spacyfikowana przez oddział Pogotowia Akcji Specjalnej Narodowego Zjednoczenia Wojskowego dowodzonego przez Romualda Rajsa (pseudonim Bury). Zbrodnia miała charakter czystki etnicznej[2][3]. Upamiętnia ją pomnik prawosławnych mieszkańców Białostocczyzny zabitych i zaginionych w latach 1939–1956 w Białymstoku. Wśród ofiar śmiertelnych tej zbrodni znalazła się m.in. babcia Katarzyny Bondy[4].

W miejscowości znajduje się cmentarz prawosławny założony w XIX wieku[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Opis wsi na stronie polskawliczbach.pl
  2. Portal Historyczny dzieje.pl: 67. rocznica pacyfikacji pięciu wsi przez oddział „Burego”. [dostęp 2015-10-10].
  3. Sławomir Iwaniuk: Беларускі Гістарычны Зборнік - Białoruskie Zeszyty Historyczne nr 8: Zbrodnie oddziału PAS NZW dowodzonego przez Romulda Rajsa ps. „Bury” popełnione na Białorusinach w styczniu-lutym 1946 r. w dokumentach polskich władz komunistycznych. [dostęp 2018-03-12].
  4. Paweł Smoleński. Katarzyna Bonda. My ze spalonych wsi [ROZMOWA]. „wyborcza.pl”, luty 2016. Gazeta Wyborcza. [dostęp 2016-03-11]. 
  5. Andrzej Michałowski, Alicja Sulimierska, Elżbieta Baniukiewicz: Studia i Materiały. Wykaz zabytkowych cmentarzy w Polsce. Województwo Białostockie. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu. Narodowa Instytucja Kultury, 1996, s. 44–45.