Władimir Aleksiejew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władimir Nikołajewicz Aleksiejew
Владимир Николаевич Алексеев
admirał admirał
Data i miejsce urodzenia 8 września 1912
Kimiltiej, gubernia irkucka
Data i miejsce śmierci 24 lipca 1999
Moskwa
Przebieg służby
Siły zbrojne Naval Ensign of the Soviet Union (1950–1991).svg Mar. Woj. ZSRR
Jednostki Flota Oceanu Spokojnego
Flota Bałtycka
Flota Północna
Główne wojny i bitwy operacja petsamsko-kirkeneska
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego Nagroda Państwowa ZSRR
Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” II klasy (ZSRR) Medal „Za zasługi bojowe” Medal „Za obronę Radzieckiego Obszaru Podbiegunowego” Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Order Zasługi dla Ojczyzny (NRD)
Grób Władimira Aleksiejewa na Cmentarzu Nowodziewiczym

Władimir Nikołajewicz Aleksiejew (ros. Владимир Николаевич Алексеев), (ur. 8 września 1912 we wsi Kimiltiej w guberni irkuckiej, zm. 24 lipca 1999 w Moskwie) – radziecki admirał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem lekarza i rewolucjonisty Nikołaja. Mieszkał na Syberii (Czyta, Irkuck, Krasnojarsk, a od 1922 w Moskwie. Podczas nauki w szkole pracował jako marynarz na Morzu Czarnym, w 1929 skończył 9 klas szkoły w Moskwie, po czym wrócił do zawodu marynarza, w 1932 ukończył technikum morskie w Leningradzie, od października 1933 służył w Marynarce Wojennej ZSRR, był marynarzem Floty Oceanu Spokojnego. W sierpniu 1938 podczas stalinowskich czystek w armii w wyniku fałszywego oskarżenia został aresztowany i wyrzucony z marynarki, był poddawany śledztwu w więzieniu, w styczniu 1939 wypuszczono go i w lutym 1939 przywrócono do służby we flocie. Był dowódcą oddziału kutrów torpedowych i szefem sztabu dywizjonu kutrów torpedowych, latem 1943 odbywał staż we Flocie Bałtyckiej, w grudniu 1943 ukończył Wojskową Akademię Morską ewakuowaną do Samarkandy. Brał udział w obronie Leningradu, wiosną 1944 kierował jednym z oddziałów Wydziału Wywiadowczego Sztabu Floty Północnej, od maja 1944 do kwietnia 1945 dowodził 3 dywizjonem brygady kutrów torpedowych, później został szefem sztabu brygady kutrów torpedowych, brał udział w obronie obszarów podbiegunowych i w operacji petsamsko-kirkeneskiej. Szczególnie wyróżnił się podczas operacji petsamsko-kirkeneskiej w bitwie morskiej w nocy na 12 października 1944, gdy odparł atak konwoju wroga i zadał mu duże straty. Po wojnie kontynuował służbę we Flocie Północnej, w 1953 ukończył Wyższą Akademię Wojskową, następnie od grudnia 1953 do grudnia 1955 był komendantem wojskowej bazy morskiej w Lipawie, a od grudnia 1955 do listopada 1956 dowodził oddziałem okrętów specjalnego przeznaczenia Floty Bałtyckiej; w marcu-kwietniu 1956 kierował przerzuceniem tego oddziału z portu morskiego w Gdyni do portu w Aleksandrii (Egipt), później od czerwca do września 1956 zajmował się szkoleniem egipskich marynarzy. Od listopada 1956 do marca 1957 dowodził wojskową bazą morską w Świnoujściu, później wykładał w Wyższej Akademii Wojskowej, od września 1957 do lipca 1962 był szefem sztabu Floty Bałtyckiej w Bałtyjsku, następnie wykładał w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego. Od listopada 1963 do listopada 1965 był pomocnikiem przedstawiciela Głównego Dowództwa Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw-Stron Układu Warszawskiego w Rumunii, później zastępcą szefa i od czerwca 1967 do 1975 I zastępcą szefa Głównego Sztabu Marynarki Wojennej, następnie konsultantem Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego, we wrześniu 1986 zakończył służbę.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • porucznik (16 marca 1926)
  • starszy porucznik (3 października 1939)
  • kapitan porucznik (6 listopada 1941)
  • kapitan 3 rangi (3 stycznia 1944)
  • kapitan 2 rangi (20 lipca 1944)
  • kapitan 1 rangi (10 listopada 1947)
  • kontradmirał (27 stycznia 1951)
  • wiceadmirał (27 kwietnia 1962)
  • admirał (6 listopada 1970)

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]