Władimir Artiemjew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Władimir Andriejewicz Artiemjew (ur. 6 lipca 1885 w Petersburgu, zm. 11 września 1962 w Moskwie) – radziecki konstruktor rakiet z silnikami na ciekłe materiały pędne, inżynier i pirotechnik. Pracownik Laboratorium Gazodynamicznego w Leningradzie (1921-1933) i Instytutu Badawczego Napędów Odrzutowych w Moskwie (od 1934 roku).

W latach 20. XX wieku, jako pracownik 6. Oddziału Komitetu Artyleryjskiego był asystentem Tichomirowa i jego kierownikiem badań – rozwijającego pierwsze uzbrojenie rakietowe dla Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej. Zaproponował, m.in. zastosowanie prochu piroksylinowego na nielotnym rozpuszczalniku.

3 marca 1928 roku na Głównym Poligonie Artyleryjskim dokonał wystrzelenia z moździerza 23-kilogramowej miny odrzutowej.

Pod zarzutem szpiegostwa spędził trzy lata w więzieniu na Wyspach Sołowieckich.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. red. Włodzimierz Zonna: Kopernik - Astronomia - Astronautyka - przewodnik encyklopedyczny. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973. (pol.)
  2. Władimir Bieszanow. Artyleria rakietowa RKKA. „Technika Wojskowa Historia”. 5, 2013. Magnum-X. ISSN 2080-9743 (pol.).