Władimir Biezbokow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władimir Biezbokow
Владимир Безбоков
generał pułkownik generał pułkownik
Data i miejsce urodzenia 14 czerwca 1922
Atkarsk
Data i miejsce śmierci 3 sierpnia 2000
Irkuck
Przebieg służby
Lata służby 1940-1985
Siły zbrojne Armia Czerwona,
Wojskowe Siły Powietrzne
Stanowiska dowódca 30 Armii Powietrznej
Główne wojny i bitwy wielka wojna ojczyźniana
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III klasy (ZSRR) Medal „Za Odwagę” (ZSRR) Medal „Za zasługi bojowe”

Władimir Michajłowicz Biezbokow (ros. Владимир Михайлович Безбоков, ur. 14 czerwca 1922 w Atkarsku w guberni saratowskiej, zm. 3 sierpnia 2000 w Irkucku) – radziecki generał pułkownik lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1945).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Do 1939 skończył 10 klas szkoły i aeroklub w Saratowie, od kwietnia 1940 służył w Armii Czerwonej, w marcu 1941 ukończył saratowską wojskową lotniczą szkołę pilotów i został lotnikiem bombowca dalekiego zasięgu w Leningradzkim Okręgu Wojskowym. Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami jako lotnik 7 lotniczego pułku bombowców dalekiego zasięgu, później zastępca dowódcy eskadry lotniczego pułku dalekiego zasięgu, od grudnia 1944 do maja 1945 był zastępcą dowódcy eskadry 7 gwardyjskiego lotniczego pułku bombowców dalekiego zasięgu 18 Armii Powietrznej. Brał udział w obronie Moskwy i Leningradu, operacji wiaziemskiej i woroszyłowgradzkiej, bitwie pod Stalingradem, operacji krasnodarskiej, bitwie pod Kurskiem, operacji orłowskiej, sumsko-pryłuckiej, krasnosielsko-ropszyńskiej, bobrujskiej, jassko-kiszyniowskiej, wschodniokarpackiej, wschodniopruskiej i berlińskiej. Podczas słowackiego powstania narodowego we wrześniu-październiku 1944 wykonał wiele nocnych lotów bojowych, dostarczając sprzęt i ewakuując rannych.

Podczas wojny wykonał 262 loty bojowe, prowadząc naloty na siłę żywą i technikę wroga. W sierpniu-wrześniu 1945 brał udział w wojnie z Japonią jako zastępca dowódcy eskadry 7 gwardyjskiego lotniczego pułku bombowego Frontu Zabajkalskiego; wykonał wówczas 28 lotów bojowych. Po wojnie służył w Zabajkalsko-Amurskim Okręgu Wojskowym jako zastępca dowódcy eskadry, 1946-1952 był zastępcą dowódcy i dowódcą eskadry bombowców w Boryspolu, 1952-1953 lotnikiem-inspektorem Zarządu Przygotowania Bojowego Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, a od czerwca do sierpnia 1953 zastępcą dowódcy 37 gwardyjskiego lotniczego pułku bombowców w Szatałowie w obwodzie smoleńskim. W 1956 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną w Monino, 1956-1958 dowodził pułkiem ciężkich bombowców w Uzynie/Semipałatyńsku, później był zastępcą dowódcy i od listopada 1959 do maja 1961 dowódcą 79 Lotniczej Dywizji Ciężkich Bombowców w Semipałatyńsku, a 1961-1963 I zastępcą dowódcy 8 Samodzielnego Lotniczego Korpusu Ciężkich Bombowców w Błagowieszczeńsku. W 1965 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego i został zastępcą dowódcy, a w lutym 1969 dowódcą 6 Samodzielnego Lotniczego Korpusu Ciężkich Bombowców w Smoleńsku, od października 1972 do kwietnia 1980 był zastępcą dowódcy Lotnictwa Dalekiego Zasięgu ds. przygotowania bojowego, a od kwietnia 1980 do września 1985 dowódcą 30 Armii Powietrznej w Irkucku, następnie zakończył służbę wojskową. W latach 1971-1975 był deputowanym do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR 8 kadencji. W 2013 pośmiertnie otrzymał honorowe obywatelstwo Irkucka. W Irkucku jego imieniem nazwano ulicę.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • sierżant (marzec 1941)
  • młodszy porucznik (25 grudnia 1941)
  • porucznik (27 lipca 1942)
  • starszy porucznik (27 lipca 1943)
  • kapitan (27 lipca 1944)
  • major (29 stycznia 1949)
  • podpułkownik (29 kwietnia 1952)
  • pułkownik (21 lutego 1957)
  • generał major lotnictwa (9 maja 1961)
  • generał porucznik lotnictwa (29 kwietnia 1970)
  • generał pułkownik lotnictwa (3 lutego 1984)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

I inne.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]