Władimir Grendal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władimir Dawydowicz Grendal
Владимир Давыдович Грендаль
Ilustracja
generał pułkownik
Data i miejsce urodzenia 22 marca 1884
Sveaborg
Data i miejsce śmierci 16 listopada 1940
Moskwa
Przebieg służby
Lata służby 1902-1917
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego, Armia Czerwona
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, wojna domowa w Rosji, wojna zimowa
Odznaczenia
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonej Gwiazdy Medal jubileuszowy XX-lecia Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej

Władimir Dawydowicz Grendal (Gröndahl) (ros. Владимир Давыдович Грендаль; ur. 22 marca 1884 w Sveaborgu, zm. 16 listopada 1940 w Moskwie) – rosyjski i radziecki dowódca wojskowy, generał pułkownik Armii Czerwonej.

Urodzony w szlacheckiej rodzinie szwedzkiego pochodzenia, w 1902 skończył pskowski korpus kadetów, a w 1911 Michajłowską Akademię Artyleryjską, był kadrowym oficerem artylerii rosyjskiej armii. Brał udział w I wojnie światowej jako dowódca 1 morskiego batalionu artylerii ciężkiej. W 1917 w stopniu pułkownika dowodził obroną Rygi. W 1918 wstąpił do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej, był szefem szkoły artyleryjskiej Frontu Południowego, 1918-1919 inspektor artylerii Frontu Południowego, a w 1920 Frontu Południowo-Zachodniego. Walczył m.in. z "białymi" wojskami Piotra Wrangla. Po zakończeniu wojny domowej był szefem artylerii Kijowskiego i Piotrogrodzkiego Okręgu Wojskowego, w 1923 został szefem Akademii Artylerii Armii Czerwonej. Na początku 1930 wraz z innymi inspektorami i dowódcami artylerii, członkami komitetów naukowych i pracownikami Akademii został aresztowany przez OGPU, jednak wkrótce go zwolniono (10 innych aresztowanych rozstrzelano, kilku innych skazano na więzienie). W 1932 został zastępcą inspektora artylerii, w 1935 mianowany komdywem, czyli dowódcą dywizji, 1935-1937 wykładał w Akademii Wojskowej im. Frunze w Moskwie, 1939 otrzymał tytuł profesora nauk wojskowych. Od stycznia 1938 do śmierci w stopniu komkora, a od 16 stycznia 1940 komandarma 2 rangi (przemianowanego później na stopień generała pułkownika) był zastępcą szefa Głównego Dowództwa Artylerii Armii Czerwonej Grigorija Kulika. Brał udział w napaści ZSRR na Finlandię 1939-1940. W połowie czerwca 1940 wysłany do Odeskiego Okręgu Wojskowego w celu koordynacji przygotowań artylerii do aneksji Besarabii przez ZSRR. Zmarł na raka płuc i został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]