Władimir Tatarczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władimir Tatarczuk
Владимир Татарчук
Pełne imię i nazwisko Władimir Iosifowicz Tatarczuk
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1966
Matrosowo
Wzrost 170 cm
Pozycja pomocnik/napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1983–1984 SKA Karpaty Lwów 12 (0)
1984 Dynamo-d Kijów ? (?)
1985 FSzM Moskwa 4 (1)
1985–1994 CSKA Moskwa 197 (42)
1992–1994 Slavia Praga 47 (8)
1994 CSKA Moskwa 8 (0)
1995 Al-Ittihad Dżudda ? (?)
1996 Dinamo-Gazowik Tiumeń 11 (3)
1997 FK Tiumeń 20 (0)
1998–1999 Lokomotiw Niżny Nowogród 56 (2)
2000 Sokoł Saratów 5 (1)
2000 Metałłurg Krasnojarsk 6 (?)
2001 Liepājas Metalurgs 19 (2)
2002 FK Szatura ? (?)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1983–1984  ZSRR U-18 ? (?)
1987–1988  ZSRR olimpijska 10 (0)
1987–1991  ZSRR 9 (1)
1992–1994  Rosja 7 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2002–2003 SDJuSzOR CSKA Moskwa (asystent)
2003 Krasny Oktiabr Moskwa

Władimir Iosifowicz Tatarczuk (ros. Владимир Иосифович Татарчук, ukr. Володимир Йосипович Татарчук, Wołodymyr Josypowicz Tatarczuk; ur. 25 kwietnia 1966 w miejscowości Matrosowo, w obwodzie magadańskim, Rosyjska FSRR) – rosyjski piłkarz pochodzenia ukraińskiego, grający na pozycji pomocnika, a wcześniej napastnika, reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Urodził w obwodzie magadańskim, gdzie jego ojciec pracował jako górnik. Kiedy miał 4-lata rodzina wróciła na Ukrainę, do Włodzimierza Wołyńskiego, gdzie Tatarczuk rozpoczął treningi w miejscowej szkole piłkarskiej. Stamtąd przeniósł się do Internatu Sportowego we Lwowie. W 1983 zadebiutował w składzie SKA Karpat Lwów. W sezonie 1984 występował w drużynie rezerwowej Dynamo Kijów, skąd powrócił do Lwowa. W ramach odbywania służby wojskowej został oddelegowany do CSKA Moskwa. Na początku bronił barw FSzM Moskwa, a potem został podstawowym piłkarzem CSKA. Po rozpadzie ZSRR wyjechał za granicę i bronił barw czeskiej Slavii Praga. Po wygaśnięciu kontraktu wrócił do CSKA, by następnie wyjechać do Arabii Saudyjskiej, gdzie bronił barw Al-Ittihad Dżudda. Po sezonie wrócił do Rosji. Wstępował kolejno w: Dinamie-Gazowiku Tiumeń, FK Tiumeń, Lokomotiwie Niżny Nowogród, Sokole Saratów oraz Metałłurgu Krasnojarsk. Również zaliczył występy w łotyskim zespole Liepājas Metalurgs. W 2002 zakończył karierę w podmoskiewskim klubie FK Szatura.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 1983 pierwszy raz został powołany do juniorskiej reprezentacji ZSRR przez selekcjonera Borisa Ignatjewa. Jako zawodnik olimpijskiej reprezentacji zdobył złoty medal Igrzysk w Seulu w 1988. 18 kwietnia 1987 w meczu towarzyskim ze Szwecją zadebiutował w radzieckiej kadrze seniorów. Jako reprezentant ZSRR brał udział w eliminacjach do Mistrzostw Europy w 1992 oraz jako reprezentant Rosji w meczach kwalifikacyjnych do Mistrzostw Świata w 1994. Na turnieje finałowe jednak nie pojechał.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W latach 2002-2003 pracował jako trener dzieci w CSKA Moskwa, a w 2003 prowadził zespół Krasny Oktiabr Moskwa, który występował w Mistrzostwach Rosji drużyn amatorskich.

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • 3-krotnie wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: 1989, 1990, 1991.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]