Władysław Łapot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Łapot
podpułkownik podpułkownik
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1909
Łódź
Data i miejsce śmierci 17 stycznia 2010
Ickenham
Przebieg służby
Lata służby 1931–1945
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne
Formacja Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF
Jednostki 4 pułk lotniczy
1 pułk lotniczy
217 eskadra bombowa
300 dywizjon bombowy
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, czterokrotnie) Medal Lotniczy (czterokrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami

Władysław Łapot (ur. 5 czerwca 1909 w Łodzi, zm. 17 stycznia 2010 w Ickenham) – oficer lotnictwa Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii jako strzelec-radiotelegrafista 300 dywizjonu bombowego Ziemi Mazowieckiej, uczestnik kampanii wrześniowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Władysław Łapot ukończył w 1924 roku Szkołę Powszechną nr 16 w Łodzi. Pracując jako ślusarz, w 1931 roku ukończył w trybie eksternistycznym Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie Trybunalskim. Powołany w tym samym roku do służby wojskowej, został przydzielony do 4 pułku lotniczego w Toruniu, gdzie ukończył kursy radiomechaników i podoficerski. W 1932 roku otrzymał przydział do 43 eskadry obserwacyjnej, gdzie latał na samolotach Lublin R.XIII. W 1935 roku przeniesiono go do 1 pułku lotniczego w Warszawie. Służąc w 211 i 215 eskadrach bombowych ukończył kolejne kursy: radiooperatorów, strzelców pokładowych i radiomechaników zawodowych. Latał na samolotach PZL.23 Karaś. W marcu 1939 roku, po rozwiązaniu 215 eskadry, jej personel został przeniesiony do 217 eskadry bombowej, wyposażonej w bombowce PZL.37 Łoś[1].

W składzie 217 eskadry (przenumerowanej na 17 eskadrę), w stopniu kaprala, wziął udział w działaniach bojowych we wrześniu 1939 roku. Uczestniczył w jednym locie bojowym, a po 17 września przekroczył granicę rumuńską. 5 listopada zaokrętował się na statek płynący do Francji. Nie mając nadziei na szybki powrót do latania bojowego, 2 stycznia 1940 roku odpłynął do Wielkiej Brytanii gdzie wstąpił do Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii i otrzymał numer służbowy P-2663[2]. Po ukończeniu szkolenia, między innymi w 18 OTU w Bramcote, 8 lipca otrzymał przydział do 300 dywizjonu bombowego Polskich Sił Powietrznych. Jako strzelec pokładowy samolotu Fairey Battle uczestniczył w pierwszym locie bojowym swojej jednostki: bombardowaniu niemieckich barek desantowych pod Boulogne-sur-Mer w nocy z 14 na 15 sierpnia 1940 roku. Do zakończenia bitwy o Anglię odbył jeszcze dwa loty bojowe.

Jako członek załóg nowej maszyny 300 dywizjonu: bombowców Vickers Wellington, uczestniczył od grudnia 1940 do sierpnia 1941 roku w atakowaniu celów w Niemczech i krajach okupowanej Europy. Latał między innymi nad Antwerpię, Brest, Hamburg, Bremę, Kolonię, Duisburg, Frankfurt i Hanower. Po ukończeniu tury lotów operacyjnych został przeniesiony do 18 OTU jako instruktor. W tym czasie jeszcze dwukrotnie brał udział w lotach bojowych. W styczniu 1943 roku zgłosił się jako ochotnik do służby w British Overseas Airways Corporation[2]. Od kwietnia 1943 roku latał w Return Ferry Service. W następnym roku ukończył kurs oficerski i został awansowany do stopnia podporucznika. Po zakończeniu wojny zdecydował się pozostać w Wielkiej Brytanii, odchodząc ze służby w stopniu kapitana.

Do końca lat 50. pracował jako radiotelegrafista w BOAC. Wraz z żoną Alicją, byłą więźniarką obozu koncentracyjnego, osiadł w Ruislip, następnie w Ickenham na zachodnich obrzeżach Wielkiego Londynu. W 1958 roku przeszedł na emeryturę[3]. Brał aktywny udział w życiu miejscowej Polonii. W stanie spoczynku awansował do stopnia podpułkownika. Zmarł 17 stycznia 2010 roku w Ickenham i został pochowany na miejscowym cmentarzu.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Za swą służbę został odznaczony[4]:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Sikora: Władysław Łapot. „Lotnictwo” 6/2009. ISSN 1732-5323.
  • Wladyslaw Lapot obituary. „The Times” 19 March 2010.
  • Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940-1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Łapot (pol.). Polskie Siły Powietrtzne w II wojnie światowej. [dostęp 2021-01-21].
  2. a b Krzystek 2012 ↓, s. 352.
  3. Krzystek 2012 ↓, s. 353.
  4. Łapot Władysław (pol.). Lista Krzystka. [dostęp 2021-01-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]