Władysław Żesławski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Żesławski
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1915
Wałkonowy Górne
Data śmierci 30 marca 1983
Zawód literat, scenarzysta, radiowiec

Władysław Żesławski (ur. 25 maja 1915, Wałkonowy Górne zm. 30 marca 1983) – literat, scenarzysta, radiowiec.

W latach 19251936 uczył się w Gimnazjum im. H. Sienkiewicza w Częstochowie. Po maturze studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, równolegle pracując w fabryce tektury w Natalinie k. Poraja. Uczestnik kampanii 1939, podczas okupacji – w AK, miał konspiracyjny pseudonim Grzegorz. W 1945 podjął pracę w powstającym w Częstochowie dzienniku „Głos Narodu”, organizował też Oddział Kielecki Związku Zawodowego Dziennikarzy. Od 1951 przez 27 lat redaktor działu literackiego Polskiego Radia w Warszawie. Autor ok. 560 reportaży, 400 audycji, 27 słuchowisk. Od 1956 był stałym scenarzystą powieści radiowej Matysiakowie, samodzielnie opracował blisko 400 odcinków[1]. Pomysłodawca inicjatyw społecznych, m.in. dzięki jego inicjatywie powstał w Warszawie „Dom Matysiaków” dla samotnych seniorów[1]. Również autor szeregu felietonów i wspomnień dla częstochowskiej prasy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Władysław Żesławski (ang.). wmzw.plenerownia.com. [dostęp 2018-06-07].