Władysław Kozdra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Kozdra
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1920
Wysoka
Data i miejsce śmierci 12 września 1986
Koszalin
Zawód, zajęcie robotnik
Stanowisko wiceminister leśnictwa i przemysłu drzewnego (1971–1972), poseł na Sejm PRL II, III, IV, V, VII i VIII kadencji (1957–1972, 1976–1985)
Partia PPS (1937–1939)
PPR (1943–1948)
PZPR (1948–1986)
Odznaczenia
Order Budowniczych Polski Ludowej (1960–1990) Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Partyzancki Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej

Władysław Kozdra (ur. 1 stycznia 1920 w Wysokiej w d. woj. lwowskim, zm. 12 września 1986 w Koszalinie) – polski działacz państwowy i partyjny w okresie PRL, poseł na Sejm II, III, IV, V, VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie chłopskiej; przed II wojną światową pracował jako pomocnik murarski i robotnik w cegielni, kształcił się także w warsztacie ślusarskim. Od 1937 należał do PPS. W czasie wojny wstąpił do PPR (w czerwcu 1943), walczył w szeregach Gwardii Ludowej i Armii Ludowej. W latach 1944–1945 był I sekretarzem Komitetu Gminnego PPR w Strzyżowie. Odbył kurs w Centralnej Szkole Partyjnej PPR w Łodzi i został I sekretarzem Komitetu Powiatowego w Rzeszowie, a w 1947 kierownikiem wydziału organizacyjnego Komitetu Wojewódzkiego PPR w Rzeszowie. Od 1948 należał do PZPR, w latach 1949–1951 odbył studia w Szkole Partyjnej przy KC PZPR w Warszawie. W 1964 ukończył studia zaoczne na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.

Od 1951 był zastępcą kierownika wydziału rolnego Komitetu Centralnego PZPR. Należał do KC PZPR w latach 1959–1981 (między III a IX Zjazdem partii). Kierował lokalnymi strukturami partyjnymi – był I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego w Lublinie (1956–1971) i w Koszalinie (1972–1980). Od sierpnia 1971 do października 1972 pełnił funkcję podsekretarza stanu (wiceministra) w Ministerstwie Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego. W latach 1973–1980 przewodniczył Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Koszalinie. W grudniu 1980 odwołany z funkcji partyjnych i przeniesiony na emeryturę, a rok później – na podstawie wyników kontroli Najwyższej Izby Kontroli, gdzie został oskarżony o przywłaszczenia na kwotę 750 tysięcy złotych – wydalony z partii. Uchwały o wydaleniu, podjętej przez struktury wojewódzkie partii, nie zatwierdziła Centralna Komisja Kontroli Partyjnej, która początkowo ukarała Władysława Kozdrę naganą z ostrzeżeniem, by kilka miesięcy później podjąć decyzję o zatarciu kary.

Pełnił mandat poselski w latach 1957–1972 i 1976–1985 (przez sześć kadencji). Na kolejnych kongresach ZBoWiD (1969, 1974, 1979) wybierany w skład Rady Naczelnej tej organizacji.

Był odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej (1979), Orderem Sztandaru Pracy I (1964)[1] i II klasy, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Medalem 30-lecia Polski Ludowej oraz wieloma innymi odznaczeniami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wręczenie odznaczeń w Belwederze. „Nowiny”, s. 2, Nr 170 z 20 lipca 1964. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Borodziej, J. Kochanowski, PRL w oczach Stasi. Tom II. Dokumenty z lat 1980–1983, Wydawnictwo Fakt, Warszawa 1996
  • Słownik biograficzny zasłużonych działaczy ruchu robotniczego, zweryfikowanych i zamieszkałych w województwie koszalińskim według stanu w dniu 31 marca 1985 roku (pod redakcją Stanisława Kończaka, Stanisława Łukasika, Włodzimierza Smutka i Stanisława Wronowskiego), Komitet Wojewódzki PZPR w Koszalinie, Koszalin 1985
  • Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego, tom III: K (pod redakcją Feliksa Tycha), Muzeum Niepodległości w Warszawie, Warszawa 1992 (artykuł redakcyjny)
  • Profil na stronie Biblioteki Sejmowej
  • V Kongres ZBoWiD Warszawa 8–9 maja 1974, Wyd. „Książka i Wiedza”, Warszawa 1976
  • VI Kongres ZBoWiD Warszawa 7–8 maja 1979, Wydawnictwo ZG ZBoWiD, Warszawa 1979