Władysław Leon Grzędzielski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Leon Grzędzielski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 grudnia 1864
Kopytowa, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 28 września 1925
Lwów, Polska
Minister aprowizacji
Okres od 11 czerwca 1921
do 13 września 1921
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe „Piast”
Poprzednik Jan Michalski
Następca Hieronim Wyczółkowski (p.o.)
Poseł do Reichsratu Przedlitawii
Okres od 1918
do 1918

Władysław Leon Grzędzielski (ur. 15 grudnia 1864 w Kopytowej, zm. 28 września 1925 we Lwowie) – polski prawnik i polityk.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent gimnazjum w Rzeszowie (1885), ukończył prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1914 objął stanowisko prezesa Sądu Okręgowego w Przemyślu, od 1919 sędzia we Lwowie. Od 1917 zastępca posła, następnie od 1918 poseł do austriackiej Rady Państwa.

Brał udział w przejmowaniu władzy z rąk Austriaków w Krakowie (31 X 1918). Współorganizator Polskiej Komisji Likwidacyjnej, zastępca przewodniczącego Wydziału Aprowizacyjnego PKL, członek Komisji Rządzącej dla Galicji, Śląska Cieszyńskiego, Górnej Orawy i Spisza (19181919). Był działaczem Polskiego Stronnictwa Ludowego „Piast”. Od 1919 do 1922 był posłem na Sejm. Minister aprowizacji (VI–IX 1921)[1] w rządzie Wincentego Witosa. W 1922 bezskutecznie ubiegał się o reelekcję.

Działacz społeczny w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, Towarzystwie Szkoły Ludowej i Stronnictwie Narodowo-Demokratycznym.

W 1924 został członkiem Trybunału Stanu.

Z Marią z Wolffów (1872-1968) miał siedmioro dzieci[2]: Aleksander - konstruktor lotniczy; Jerzy - lekarz; Janina - plastyczka; Władysław - prawnik (zmarł w łagrze sowieckim); Maria - prof. teorii literatury; Juliusz - lekarz (zamordowany przez NKWD).

Zmarł we Lwowie; spoczywa na cmentarzu Łyczakowskim[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. S.S. Nicieja, Cmentarz łyczakowski we Lwowie w latach 1786-1986, wyd. 2 popr., Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1990, s. 337.
  2. Antoni Sarkady. Dzień kapitulacji cz. 1. „Quod Libet”, 07/2005. 
  3. S.S. Nicieja, Cmentarz łyczakowski we Lwowie w latach 1786-1986, wyd. 2 popr., Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1990, s. 199.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]