Władysław Narkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Narkiewicz
Władysław Narkiewicz
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 1936-02-1919 lutego 1936
Profesor nauk matematycznych
Specjalność: teoria liczb, algebra, historia matematyki[1]
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Doktorat 1961
Uniwersytet Wrocławski
Habilitacja 1967
Uniwersytet Wrocławski
Profesura 1974
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Wrocławski
Okres zatrudn. 1974-2006

Władysław Narkiewicz (ur. 19 lutego 1936) – polski matematyk, znany z prac z algebraicznej teorii liczb, algebry i historii matematyki. Profesor zwyczajny od 1974 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Obronił doktorat w roku 1961 i habilitował się w 1967 na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie wykładał od 1974 do 2006. Pełnił w swoim życiu wiele różnych funkcji na Uniwersytecie, był m.in. kierownikiem Instytutu Matematycznego, dziekanem Wydziału Matematyki i Fizyki oraz prorektorem do spraw naukowych[2].

W 1968 otrzymał Nagrodę im. Stefana Banacha[3]

Niektóre prace[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]