Władysław Niewadził

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Niewadził
Data i miejsce urodzenia 24 września 1921
Łódź
Data i miejsce śmierci 31 stycznia 1999
Łódź
Klub Sokół Łódź
ŁKS Łódź
Zryw Łódź
Związkowiec Łódź
Wzrost 180 cm
Dyscypliny boks
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa Polski
złoto Łódź 1946 waga ciężka
srebro Wrocław 1949 waga ciężka

Władysław Niewadził (ur. 24 września 1921 w Łodzi, zm. 31 stycznia 1999 w Łodzi) – polski bokser, reprezentant kraju.

Z boksem zapoznał się w klubie Sokół Łódź w 1937 roku. Po pięcioletniej przerwie spowodowanej wojną, został zawodnikiem klubu ŁKS Łódź, w którym to odniósł najwięcej sportowych sukcesów. Następnie walczył w barwach Zrywu Łódź, a kończył swoją sportową przygodę w 1954 roku w Związkowcu Łódź. Startując w kategorii ciężkiej, zdobył mistrzostwo Polski w 1946 i tytuł wicemistrza 1949 roku. Został też dwukrotnym drużynowym mistrzem Polski w 1946/47 i 1947/48 roku. W 1947 roku wystąpił jeden raz w reprezentacji Polski, przegrywając swoją walkę w wadze ciężkiej. Walcząc w ringu stoczył 275 walk, z czego 241 wygrał, 13 zremisował i 21 pojedynków przegrał.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]