Władysław Takliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Takliński
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1875
Warszawa
Data i miejsce śmierci 24 stycznia 1940
Sachsenhausen
Profesor
Specjalność: mechanika teoretyczna
Profesura 1923
Uczelnia Akademia Górniczo-Hutnicza
Okres zatrudn. 1923 - 1940
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Medal Brązowy za Długoletnią Służbę

Władysław Takliński, (ur. 17 grudnia 1875 w Warszawie, zm. 24 stycznia 1940 w Sachsenhausen) – polski naukowiec, profesor zwyczajny inżynier specjalność mechanika teoretyczna, wytrzymałość materiałów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Uniwersytecie oraz w Instytucie Technologicznym[1] w Petersburgu. Od września 1903 roku wykładał w Morskiej Szkole Wojennej. W 1915 nominowany na pułkownika korpusu inżynierów okrętowych Rosji. W 1922 roku pełnił funkcję wykładowcy w Morskiej Szkole Oficerskiej w Toruniu. Od 1923 roku profesor zwyczajny mechaniki teoretycznej i wytrzymałości materiałów AGH. W latach 1931–1933 był prorektorem a następnie do 1939 rektorem Akademii Górniczej, Za jego kadencji dokończono wieloletnią budowę gmachu głównego uczelni.

6 listopada 1939 podczas Sonderaktion Krakau został aresztowany, następnie wywieziony do obozu w Sachsenhausen gdzie został zamordowany. Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski i Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]