Władysław Teofil Bartoszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Teofil Bartoszewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 października 1955
Warszawa
Zawód, zajęcie menedżer, wykładowca akademicki
Narodowość polska
Tytuł naukowy Doctor of Philosophy
(Uniwersytet w Cambridge)
Edukacja historyk
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Uczelnia Collegium Civitas
Pracodawca m.in. JP Morgan, Credit Suisse, PGE, ING, MSZ
Rodzice Antonina Mijal,
Władysław Bartoszewski
Dzieci dwie córki

Władysław Teofil Bartoszewski (ur. 22 października 1955[1] w Warszawie[2]) – polski historyk, doktor filozofii w dziedzinie antropologii kulturowej, wykładowca akademicki[3], poseł na Sejm IX kadencji, syn Władysława Bartoszewskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

W 1980 roku uzyskał tytuł magistra sztuki, antropologii i historii na Uniwersytecie Warszawskim[4]. W 1984 uzyskał stopień naukowy doktora filozofii (ang. Doctor of Philosophy) w dziedzinie antropologii kulturowej na Uniwersytecie w Cambridge[4].

W 1985 wykładał semiotykę na Uniwersytecie w Cambridge. W latach 1985-1989 był samodzielnym pracownikiem naukowym na Uniwersytecie w Oksfordzie w St Antony's College. W latach 1986–2000 prowadził zajęcia z historii nowożytnej i polityki na Wadham College, od 1988 również na Lady Margaret Hall w Oksfordzie. W latach 1989–2000 był nauczycielem historii Żydów dla studentów zewnętrznych na Uniwersytecie Londyńskim. W latach 1985-1990 był związany jako Senior Associate z Instytutem Rosji, Związku Sowieckiego i Europy Wschodniej w Uniwersytecie w Oksfordzie. Od września 1990 do września 1991 był wykładowcą historii na University of Warwick[4].

W 1985 roku był współzałożycielem Instytutu Studiów Polsko–Żydowskich w Oksfordzie, w którego zarządzie pozostaje dotychczas, obecnie jako członek Komitetu Wykonawczego[4]..

Od 2015 roku jest kierownikiem katedry im. W. Bartoszewskiego w Collegium Civitas w Warszawie[4].

Autor, współautor i redaktor wielu książek i kilkudziesięciu artykułów naukowych.

Działalność biznesowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 1990–1991 był konsultantem w angielsko-francuskiej firmie COBA – MID, a w latach 1991–1997 oraz 2004–2006 konsultantem od spraw strategii dla dużych międzynarodowych spółek giełdowych w brytyjskiej spółce Central Europe Trust gdzie osiągnął stanowisko starszego partnera i członka zarządu.

W latach 1997–2000 pracował w amerykańskim banku inwestycyjnym JP Morgan w Londynie i w Warszawie (jako szef banku na Polskę), gdzie nadzorował m.in. projekty w sektorze telekomunikacyjnym i energetycznym[4]. Następnie był dyrektorem zarządzającym w ING Barings[4] i szefem bankowości inwestycyjnej banku w Polsce.

W latach 2007–2012 pracował w szwajcarskim banku Credit Suisse, ostatnio jako dyrektor generalny banku w Polsce[4].

W latach 2012–2016 był zatrudniony w Grupie Kapitałowej PGE jako prezes zarządu Domu Maklerskiego PGE oraz wiceprezes spółki Exatel S.A[5].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Od października 1976 do czerwca 1980 współpracownik KOR i Niezależnej Oficyny Wydawniczej NOWA[6].

W 2006 roku pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych jako doradca ministra[4].

W 2018 roku podjął współpracę z Polskim Stronnictwem Ludowym. Poparł kandydatów tej partii w wyborach samorządowych w Warszawie[7].

W 2019 roku bezskutecznie kandydował do Parlamentu Europejskiego na liście Koalicji Europejskiej z ramienia PSL. Zdobył wówczas 35 075 głosów w okręgu wyborczym nr 4[8]. W tym samym roku wystartował z listy PSL w wyborach do Sejmu RP w okręgu nr 19 (Warszawa) z pierwszego miejsca na liście, zdobywając 30 405 głosów i uzyskując mandat poselski.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn Antoniny Mijal i Władysława Bartoszewskiego. Jego żoną jest Alexandra Richie. Ma dwie córki. Posiada obywatelstwo polskie oraz brytyjskie[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. MamPrawoWiedziec.pl, MamPrawoWiedziec.pl [dostęp 2019-08-09].
  2. Władysław Teofil Bartoszewski – Kandydat w wyborach do Parlamentu Europejskiego 2019, koalicjaeuropejska.pl [dostęp 2019-08-09] (pol.).
  3. Kierownicy, Collegium Civitas, 12 stycznia 2016 [dostęp 2019-08-09] (pol.).
  4. a b c d e f g h i Wladyslaw T. Bartoszewski. linkedin.com.
  5. Prabook, prabook.com [dostęp 2019-06-08].
  6. Ludzie Nowej 1977-2007. Warszawa: Nowa, 2007, s. 40-41.
  7. Mikołaj Pietraszewski, Jakub Stefaniak przedstawił startujących do rady Warszawy i sejmiku. Wśród nich matka Gołoty, popiera ich syn Bartoszewskiego, Radio Zet, 14 września 2018 [dostęp 2019-06-08].
  8. Wybory do Parlamentu Europejskiego 2019, wybory.gov.pl [dostęp 2019-08-09] (pol.).
  9. Magdalena Rigamonti, Władysław Teofil Bartoszewski: Nie małpuję ojca świadomie [WYWIAD], gazetaprawna.pl, 30 kwietnia 2019 [dostęp 2019-05-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]