Władysław Urbański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Urbański
Data urodzenia ok. 1815
Data i miejsce śmierci 3 stycznia 1879
Dąbrówka Polska
Narodowość polska

Władysław Urbański z Urbanic[a] herbu Nieczuja (ur. ok. 1815, zm. 3 stycznia 1879 w Dąbrówce Polskiej) – polski ziemianin.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kaplica grobowa na sanockiej Dąbrówce

Urodził się około 1815 roku[1]. W połowie XIX wieku był właścicielem tabularnym majątku Kostarowce[2][3].

Był wybierany do Rady c. k. powiatu sanockiego jako reprezentant grupy większych posiadłości: w 1867[4] (pełnił funkcję zastępcy członka wydziału)[5][6], w 1870 (ponownie został zastępcą członka wydziału)[7][8].

Zmarł 3 stycznia 1879 w Dąbrówce Polskiej[1]. Został pochowany w tamtejszej kaplicy 5 stycznia 1879 w pogrzebie pod przewodnictwem proboszcza z Sanoka, ks. Franciszka Salezego Czaszyńskiego (obecne położenie w sanockiej dzielnicy, Dąbrówce)[1][9]. Był żonaty z Walentyną z domu Tchorznicką[1]. Oboje mieli córkę Teodorę Wandę (zm. 13 stycznia 1857 w Dąbrówce Ruskiej w wieku 9 lat)[10].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W ewidencji administracyjnej Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Ladislaus Urbański”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]