Władysława Piechowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Władysława Piechowska de domo Buttowt-Andrzeykowicz (ur. 2 maja 1900 w Tupałach, pow. kowelski na Wołyniu, zm. 21 czerwca 1987 w Warszawie).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka Tadeusza i Czesławy z Kociejowskich. Zasłużona w dziejach kobiecego ruchu niepodległościowego, twórczyni kobiecych organizacji wojskowych, działaczka Polskiej Organizacji Wojskowej, członek kobiecych organizacji wojskowych i społecznych. Była pierwszą inspektorką Pomocniczej Służby Kobiet. Brała udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Po kampanii wrześniowej włączyła się w działalność konspiracyjną, uczestnicząc m.in. w tworzeniu ZWZ, za co w 1940 została aresztowana przez NKWD i zesłana w głąb ZSRR. Komendantka Główna Pomocniczej Służby Kobiet utworzonej przy armii gen. Andersa w Buzułuku. Działała w organizacjach kombatanckich. Zmarła w 1987. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 229-3-26)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysława Piechowska, cmentarze.um.warszawa.pl [dostęp 2020-02-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Anna Eliza Markert Polsce Wierna. Władysława Piechowska 1900-1987. Żołnierz i twórczyni kobiecych organizacji wojskowych, Pruszków 2003, ​ISBN 83-88773-48-8