Włodzimierz Bzowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Włodzimierz Janota Bzowski
Data i miejsce urodzenia 29 kwietnia 1881
Gorzków
Data i miejsce śmierci 1942
Buchara
Poseł III kadencji Sejmu (II RP)
Okres od 1930
do 1935
Przynależność polityczna BBWR
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Symboliczny grób Włodzimierza Janoty Bzowskiego i grób jego rodziny na Cmentarzu Wojskowym na Powązkacb w Warszawie

Włodzimierz Piotr Antoni Janota Bzowski (ur. 29 kwietnia 1881 w Gorzkowie, zm. w 1942 w Bucharze) – polski inżynier rolnik, ziemianin, organizator kas oszczędnościowo-pożyczkowych w powiecie wołkowyskim, członek Rady Głównej Centralnego Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych od 1934 roku[1], prezes Wojewódzkiego Związku Towarzystw i Kółek Rolniczych w Białymstoku, członek Sekretariatu Generalnego BBWR. Poseł na Sejm III kadencji 1930–1935. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta, Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem XX-lecia Niepodległości Polski.

Został aresztowany przez NKWD 23 listopada 1939 roku w Cholewiczach, gdzie stale zamieszkiwał (powiat wołkowyski), 1 lipca 1941 roku został skazany na 8 lat łagru, przewieziony do Uzbekistanu, zwolniony 6 września 1941 roku. W 1942 r. dotarł do Buchary (Uzbecka SRR), gdzie zmarł z wycieńczenia[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sprawozdanie Centralnego Towarzystwa Organizacyj i Kółek Rolniczych w Warszawie za 1934/5 Rok, Warszawa 1935, s. 17.
  2. powiat wołkowyski. [dostęp 2-12-05-13].