Włodzimierz Kalinowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Włodzimierz Kalinowski
Data i miejsce urodzenia 6, 16 lub 18 czerwca 1889
Baranki lub Wołkowysk
Data i miejsce śmierci 1940
Starobielsk
Poseł na Sejm I kadencji
Okres od 1922
do 1923
Przynależność polityczna Blok Mniejszości Narodowych

Włodzimierz Kalinowski (be-x-old: Уладзімер Сямёнавіч Каліноўскі, be: Уладзімір Сямёнавіч Каліноўскі, Uładzimir Kalinouski; ur. 6, 16 lub 18 czerwca 1889 r. w Barankach (powiat brzeski) lub Wołkowysku[1] – zm. prawdopodobnie w 1940 r. w Starobielsku[2]) – działacz społeczny i polityk białoruski, prawnik i historyk, poseł na Sejm I kadencji w latach 1922-1923.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn felczera Siemiona i Olimpii. Ukończył gimnazjum w Grodnie w 1910 r. oraz prawo na Uniwersytecie Petersburskim w 1914 r. studiował również na Akademii Wschodniej oraz w Instytucie Archeologicznym w Petersburgu. Następnie pracował w petersburskim sądzie. W czasie I wojny światowej był członkiem piotrogrodzkiego oddziału Białoruskiego Komitetu Pomocy Ofiarom Wojny. Po rewolucji październikowej został kierownikiem oddziału organizacyjno-instruktorskiego Ludowego Komisariatu Aprowizacji. W lipcu 1921 r. powrócił do Wołkowyska jako repatriant i otworzył praktykę adwokacką. W 1922 r. wszedł do Sejmu z listy Bloku Mniejszości Narodowych RP w okręgu wyborczym nr 5 (Białystok). Został członkiem Koła Białoruskiego w BMN RP oraz członkiem komisji administracyjnej. Wyrokiem sądu z 23 czerwca 1923 r. Kalinowskiego został pozbawiony mandatu poselskiego, ponieważ nie posiadał polskiego obywatelstwa. W lipcu 1923 r. Kalinowski został aresztowany, a następnie wydalony z Polski.

Od grudnia 1923 r. przebywał w Mińsku. Od lutego 1924 r. do lipca 1925 r. sekretarz i radca prawny przy Białoruskim Instytucie Rolniczym. W l. 1925—1927 na różnych stanowiskach przy Centralnym Komitecie Wykonawczym Białoruskiej SRR. Od 1 października 1927 r. do 1 września 1929 r. docent w katedrze historii polskiej kultury na wydziale pedagogicznym Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego.

Współpracował z czasopismami "Sowietskaja Biełorussija", "Zwiazda" i in.

Dalsze losy Włodzimierza Kalinowskiego nie są znane.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]