Włodzimierz Konarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Włodzimierz Konarski
Data i miejsce urodzenia 21 grudnia 1939
Kosów Lacki
Poseł III kadencji Sejmu
Okres od 20 października 1997
do 18 października 2001
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej

Włodzimierz Konarski (ur. 21 grudnia 1939 w Kosowie Lackim) – polski polityk, działacz PZPR, poseł na Sejm II i III kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia filolog, ukończył w 1964 studia na Wydziale Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego.

Od 1962 do rozwiązania należał do PZPR, później pozostał bezpartyjny. W latach 80. pełnił funkcję ambasadora PRL przy Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie. Uczestniczył w negocjacjach w Wiedniu dotyczących ograniczania sił konwencjonalnych. W 1991 stanął na czele Biura Badań Strategicznych w Prywatnej Wyższej Szkole Businessu i Administracji[1].

W latach 80. należał także do negocjatorów tzw. planu Jaruzelskiego.

W latach 1993–2001 sprawował mandat posła na Sejm II i III kadencji wybranego z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej z okręgu Łódź (z listy krajowej). W kolejnych wyborach nie ubiegał się o reelekcję i wycofał się z bieżącej polityki.

Prawomocnym orzeczeniem z 20 grudnia 2001 Sąd Apelacyjny w Warszawie orzekł, iż Włodzimierz Konarski złożył niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]