Włodzimierz Lengauer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Włodzimierz Lengauer
Ilustracja
Włodzimierz Lengauer (2013)
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1949
Jelenia Góra
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia starożytna
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1975
UW
Habilitacja 1985
UW
Profesura 18 czerwca 1996
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Zakład Zakład Historii Starożytnej
Stanowisko Kierownik
Dziekan
Wydział Wydział Historyczny
Okres spraw. 2005–2008
Prorektor ds. Badań Naukowych i Współpracy z Zagranicą
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Okres spraw. 2008–2012
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Oficer Orderu Palm Akademickich (Francja)
Strona domowa

Włodzimierz Lengauer (ur. 17 sierpnia 1949 w Jeleniej Górze) – polski historyk starożytności, profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajny w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 2005–2008 dziekan Wydziału Historycznego UW, w latach 2008–2012 prorektor Uniwersytetu Warszawskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Prof. Lengauer (pierwszy z lewej) w towarzystwie prof. Normana Daviesa i prof. Henryka Samsonowicza w 2007.

Uzyskał magisterium na Uniwersytecie Warszawskim w 1971, doktorat i habilitację odpowiednio w 1975 i w 1985. W 1996 otrzymał od Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej tytuł naukowy profesora. W 1999 objął stanowisko profesora zwyczajnego UW. Jest zatrudniony w Instytucie Historycznym UW od 1971. W latach 1996–2008 kierownik Zakładu Historii Starożytnej IH UW. W latach 2005–2008 dziekan Wydziału Historycznego UW. W latach 2008–2012 prorektor ds. Badań Naukowych i Współpracy z Zagranicą.

W latach 1979–1981 otrzymał stypendium Fundacji im. Aleksandra von Humboldta (Uniwersytet w Trewirze). Inne stypendia badawcze i wykłady gościnne: Bonn, Kolonia, Konstancja, Besançon, Paryż (École des Hautes Études en Sciences Sociales).

Jest autorem licznych publikacji z zakresu historii starożytnej Grecji, uznanym specjalistą w badaniach nad grecką religią i kulturą. Należy do Polskiego Towarzystwa Filologicznego, Polskiego Towarzystwa Historycznego, Komitetu Głównego olimpiady historycznej, Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN.

Do 2012 był wiceprzewodniczącym Zarządu Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci.

Uczniowie[edytuj | edytuj kod]

Wypromował co najmniej sześciu doktorów. Do grona jego uczniów należą m.in. Łukasz Niesiołowski-Spanò i Aleksander Wolicki[1].

Główne osiągnięcia, nagrody, odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2014 otrzymał z rąk ambasadora Francji francuski Order Palm Akademickich[2].

W 2001 za wybitne zasługi w działalności na rzecz dzieci otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[3].

Publikacje (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Greek Commanders in the 5th and 4th Centuries B.C. Politics and Ideology: A Study of Militarism, Warszawa 1979
  • Pojęcie równości w greckich koncepcjach politycznych. Od Homera do końca V wieku p.n.e., Warszawa 1988
  • Religijność starożytnych Greków, Warszawa 1994
  • Starożytna Grecja okresu archaicznego i klasycznego, Warszawa 1999
  • Storia dell' antichità in URSS (1917–1956), w: Index. Quaderni camerti di studi romanistici, t. 28, 2000, s. 89–116;
  • Cenzus wieku dla członków ateńskiej boule, w: Przegląd Historyczny, t. 92, 2001, s. 155–160
  • Dionizos. Trzy szkice, Kraków 2020

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 2019 roku w wywiadzie dla Polityki publicznie zdeklarował, że jest gejem i ateistą[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. System Wspomagania Wyboru Recenzentów, recenzenci.opi.org.pl [dostęp 2018-12-10].
  2. Uroczystość wręczenia wysokich francuskich odznaczeń wybitnym osobom. ambafrance-pl.org, 19 marca 2014. [dostęp 21 marca 2014].
  3. Postanowienie Prezydenta RP z 19 czerwca 2001 r. o nadaniu orderów i odznaczeń, www.infor.pl [dostęp 2018-12-10] (ang.).
  4. Agnieszka Krzemińska: Czym różni się pederasta od pedofila? Wywiad z Włodzimierzem Lengauerem. Polityka, 28 maja 2019. [dostęp 6 czerwca 2019].