Włodzimierz Marian Kamiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polskiego ekonomisty. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Włodzimierz Marian Kamiński
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 16 kwietnia 1924
Skierniewice
Data śmierci 3 maja 2015
profesor nauk ekonomiczno-prawnych
Alma Mater SGGW
Doktorat 1948
Uniwersytet Jagielloński
Habilitacja 1965
Profesura 1973
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Armii Krajowej Medal Komisji Edukacji Narodowej Ordre du Mérite agricole

Włodzimierz Marian Kamiński (ur. 16 kwietnia 1924 w Skierniewicach, zm. 3 maja 2015) – polski ekonomista i prawnik, profesor nauk ekonomicznych, wieloletni profesor Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie i doktor honoris causa tej uczelni.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Podczas II wojny światowej ukończył konspiracyjne kursy skierniewickiego Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Prusa, był żołnierzem skierniewickiego Obwodu Armii Krajowej. Dwukrotnie aresztowało go gestapo. W październiku 1943 skazano go na śmierć, lecz uniknął egzekucji. Był robotnikiem przymusowym w Niemczech[1].

W 1947 uzyskał w Uniwersytecie Jagiellońskim tytuł magistra prawa, a w 1948 stopień naukowy doktora nauk prawnych. W 1961 został doktorem nauk rolno-leśnych, w 1965 doktorem habilitowanym ekonomiki rolnictwa. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1973. Profesorem zwyczajnym został w 1980. W 1999 nastąpiło odnowienie jego doktoratu w Uniwersytecie Jagiellońskim[1][2]. W 2000 otrzymał tytuł doktora honoris causa SGGW[1].

W 1948 rozpoczął pracę zawodową w Państwowej Centrali Handlowej. Następnie był zatrudniony w przemyśle chłodniczym (1951-1955), w Ministerstwie Przemysłu Spożywczego i Skupu był dyrektorem Departamentu Planowania (1957-1968). Był twórcą Departamentu Studiów i Rozwoju (1969-1980) i Instytutu Ekonomiki i Organizacji Przemysłu Spożywczego (1980-1982). Od 1959 do 1992 był nauczycielem akademickim SGGW, prowadząc działalność naukowo-dydaktyczną w zakresie ekonomiki i organizacji przemysłu spożywczego oraz polityki żywienia. W 1990 pełnił obowiązki dyrektora Instytutu Ekonomiki, Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej SGGW. W latach 1997-2009 był zatrudniony w Warszawskiej Wyższej Szkole Ekonomicznej, gdzie pełnił funkcję prorektora do spraw nauki[1]. Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 312-1-15/16)[3].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Inne wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Doktor honoris causa Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (2000)
  • Honorowy Obywatel Skierniewic (2004)[1]

Członkostwo w korporacjach naukowych i stowarzyszeniach[edytuj | edytuj kod]

  • Akademia Rolnictwa Francji - członek zagraniczny (1986);
  • Międzynarodowy Instytut Chłodnictwa - członek honorowy (1987);
  • Nowojorska Akademia Nauk (1995);
  • Stowarzyszenie Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu - członek honorowy (2008);
  • Stowarzyszenie Naukowo-Techniczne Inżynierów i Techników Przemysłu Spożywczego - członek honorowy (1998);
  • Stowarzyszenie Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę;
  • Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej;
  • Węgierskie Towarzystwo Naukowe Przemysłu Spożywczego - członek (1959), członek honorowy (1977);
  • Związek Nauczycielstwa Polskiego - członek honorowy (2011)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Włodzimierz Kamiński (pol.). sitspoz.pl. [dostęp 2015-05-06].
  2. Prof. Włodzimierz Marian Kamiński, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2015-05-06].
  3. Cmentarz Stare Powązki: ANNA MAKOWSKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-10-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]