Włodzimierz Natorf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Włodzimierz Natorf
Data i miejsce urodzenia 12 października 1931
Łódź
Data i miejsce śmierci 12 lipca 2012
Warszawa
Ambasador RP przy Biurze ONZ w Genewie
Okres od 1969
do 1973
Następca Eugeniusz Wyzner
Ambasador RP w Biurze ONZ w Nowym Jorku
Okres od 1982
do 1984
Poprzednik Eugeniusz Wyzner
Następca Eugeniusz Noworyta
Ambasador RP w ZSRS
Okres od 1985
do 1989
Poprzednik Stanisław Kociołek
Następca Stanisław Ciosek
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Włodzimierz Natorf (ur. 12 października 1931[1] w Łodzi, zm. 19 lipca 2012 w Warszawie[2]) – polski dyplomata, ambasador PRL w ZSRS (1986–1990) i przy biurach ONZ w Genewie (1969–1973) i Nowym Jorku (1982–1984).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Członek Związku Młodzieży Polskiej (1949–1950). Od 1949 członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

1955 ukończył studia na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Leningradzkiego, podejmując pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych PRL. Był przedstawicielem rządu PRL w organach ONZ (m.in. Komisji Ekonomicznej XVIII i XIX sesji Zgromadzenia Ogólnego). W latach 1966–1969 sprawował funkcję wicedyrektora departamentu w MSZ, a od 1969 do 1973 był stałym przedstawicielem przy Europejskim Biurze ONZ w Genewie. W latach 1973–1981 pełnił obowiązki wicedyrektora i dyrektora departamentu MSZ, następnie kierował Wydziałem Zagranicznym KC PZPR (1981–1982; 1985). W latach 1982–1984 reprezentował kraj jako stały przedstawiciel przy Biurze ONZ w Nowym Jorku. W 1986 został członkiem KC PZPR, obejmując jednocześnie funkcję ambasadora w Związku Sowieckim (1986-1990). Po 1990 był członkiem Sojuszu Lewicy Demokratycznej[3].

Od 2002 do śmierci był prezesem spółki Business Archiv[1].

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi.

Pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b KRS: 0000121498.
  2. a b Włodzimierz Natorf, Warszawa, 23.07.2012 - nekrolog, nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2019-07-08].
  3. Włodzimierz Natorf, Warszawa, 25.07.2012 - kondolencje, nekrologi.wyborcza.pl [dostęp 2019-07-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]