Włodzimierz Osiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Włodzimierz Osiński (ur. 21 marca 1942 w Poznaniu, zm. 21 września 2017 tamże) – polski lekkoatleta, zawodnik i trener w skoku o tyczce[1].

Grób Włodzimierza Osińskiego na Cmentarzu Miłostowo w Poznaniu

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Karierę zawodniczą zaczynał w 1957, w barwach KS Energetyk Poznań, z którym związany był do 1959, następnie reprezentując w latach 1960–1965 barwy AZS Poznań, w latach 1966–1969 Warty Poznań i w latach 1970–1973 ponownie AZS Poznań. W 1962, w trakcie Światowego Festiwalu Młodzieży w Helsinkach, zajął drugie miejsce. W 1964 roku dwukrotnie ustanowił rekord Polski w skoku o tyczce, w dniu 20 czerwca – 4.74, zaś 20 lipca – 4.87. W tym samym roku został także wicemistrzem Polski. W 1967 plasował się najwyżej w trakcie swojej kariery na 31 pozycji najlepszych tyczkarzy świata (na liście klasyfikowany był od 1963). Był także brązowym medalistą mistrzostw Polski z 1970. Po zakończeniu kariery zawodniczej kontynuował działalność sportową jako trener. Był także dyrektorem w Szkole Podstawowej nr 69 im. Jarogniewa Drwęskiego (Szkoła Mistrzostwa Sportowego) w Poznaniu[1]. Został pochowany na Cmentarzu Miłostowo w Poznaniu[2] (pole 17, rząd 2).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zmarł Włodzimierz Osiński, pzla.pl [dostęp 2017-09-24] (pol.).
  2. Włodzimierz Osiński – miejsce pochówku [dostęp 2019-02-11]