Włodzimierz Prosnak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Włodzimierz Juliusz Prosnak (ur. 21 kwietnia 1925 w Łasku, zm. 24 sierpnia 2014 w Gdańsku) – polski aerodynamik, specjalista w zakresie mechaniki płynów, profesor, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1950 ukończył Politechnikę Warszawską. W 1957 uzyskał tytuł doktora nauk technicznych. W 1964 został mianowany profesorem tytularnym, a w 1972 - zwyczajnym. Od 1948 roku pracował w Instytucie Techniki Lotniczej i Mechaniki Stosowanej Politechniki Warszawskiej. W latach 1962–1970 był na tej uczelni kierownikiem Zakładu Dynamiki Gazów, 1970–1974 - Zakładu Aerodynamiki, a 1974–1980 - Zakładu Mechaniki Płynów. W latach 1955–1968 był pracownikiem naukowym Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN. W latach 1968-1970 był dyrektorem Centrum Obliczeniowego PAN, 1980–1997 - kierownikiem Samodzielnej Pracowni Numerycznej Mechaniki Płynów Instytutu Maszyn Przepływowych PAN w Gdańsku. Od 1984 do 1998 kierował Katedrą Mechaniki Płynów Politechniki Gdańskiej. Od 1994 do 1996 i od 1998 do 2007 pracował w Instytucie Oceanologii PAN[2].

W 1969 został członkiem korespondentem PAN, a w 1986 - jej członkiem zwyczajnym. W 1982 został członkiem zwyczajnym TNW[3]. W latach 1985-1995 był prezesem Gdańskiego Towarzystwa Naukowego[4].

W 1991 otrzymał Nagrodę Naukową Miasta Gdańska im. Jana Heweliusza. W 2003 został wyróżniony tytułem doktora honoris causa Politechniki Częstochowskiej.

Pochowany na Cmentarzu Łostowickim w Gdańsku[5].

Badania naukowe[edytuj | edytuj kod]

Jest uważany za prekursora numerycznej mechaniki płynów w Polsce. Pierwszą pracę na temat elektronicznych maszyn liczących opublikował w 1961[6]. Zajmował się także teoretyczną i eksperymentalną mechaniką płynów. Był autorem ponad 110 publikacji naukowych oraz 18 podręczników i skryptów. W latach 1961–1962 na Uniwersytecie Princeton w USA badał zagadnienia związane ze „sterowaną” warstwą przyścienną. Pozostawił prace poświęcone teorii układu dowolnych profili lotniczych i teorii profilu z klapą strumieniową. Opracował algorytmy efektywnego odwzorowania konforemnego dowolnych obszarów wielospójnych na obszary kołowe i zastosował je do rozwiązania różnych zagadnień ruchu płynu[7].

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Mechanika płynów (Warszawa, PWN, tom 1: Statyka płynów i dynamika płynów, 1970; tom 2: Dynamika gazów, 1971)
  • Teoria układu profilów lotniczych (Wrocław-Warszawa-Kraków, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1981)
  • Wprowadzenie do numerycznej mechaniki płynów: Metody przybliżone rozwiązywania zagadnień różniczkowych zwyczajnych (Wrocław-Warszawa-Kraków, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1993)
  • Równania klasycznej mechaniki płynów (Warszawa, PWN, 2006)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prof. zw. dr inż. cz Włodzimierz Prosnak, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2019-09-17].
  2. Prosnak Włodzimierz Juliusz. gedanopedia.pl. [dostęp 2019-02-10].
  3. Spis członków Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. „Rocznik Towarzystwa Naukowego Warszawskiego”. 55, s. 144, 1992. 
  4. O GTN. gtn.cba.pl. [dostęp 2019-02-06].
  5. Włodzimierz Prosnak. cmentarze-gdanskie.pl. [dostęp 2019-02-10].
  6. prof. zw. dr inż. Włodzimierz Juliusz Prosnak. pcz.pl. [dostęp 2019-02-10].
  7. Prosnak Włodzimierz Juliusz, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2019-02-10].